(2015 09 L) Or The Modern Prometheus

Door Martijn Huting, 2015

90cm x 70cm

In 1605 schreef Sir Francis Bacon, de vader van de experimentele wetenschap, het boek The Advancement of Learning. Het ging niet alleen om wetenschap, maar om het geloof dat wanneer je de werkelijkheid begrijpt, je deze kunt veranderen en verbeteren, uitmondend in de utopische toekomst die Bacon beschreef in het werk The modern Atlantis. Mary Shelley stond in 1831 ambivalent tegenover de utopische belofte van de wetenschap wanneer ze Victor Frankenstein in een laboratorium de ultieme droom laat realiseren, het creëren van leven. Uiteindelijk zal Victor Frankenstein zijn creatie, die aan zijn controle is ontsnapt, najagen tot de noordpool.  De roman Frankenstein or the modern Prometheus is in 1931 verfilmd. In het laboratorium van Victor Frankenstein uit de film bevindt zich nu James Watson, die samen met Francis Crick in 1953 een drie-dimensionaal model ontwikkelde die het DNA-molekuul, wat gezien kan worden als de blauwdruk van het leven. Hierin komen Francis Bacon en Victor Frankenstein samen in de figuur van James Watson, wiens theorieën over de relatie tussen ras en intelligentie waarschijnlijk niet zouden leiden tot een betere wereld, laat staan tot een Utopie, maar tot vraagstukken van genetische manipulatie de verder gaan dan de genetisch gemanipuleerde bloemen. Het beeld is geen verwerping van wetenschap, maar stelt vragen bij de vermeende neutraliteit daarvan. De menselijke zwakheid is ook terug te zien in het negeren van Rosalind Franklin bij het toekennen van de Nobelprijs.

niet te koop

Techniek

Tweedimensionaal | Tekenkunst | Stift / Krijt / Potlood

Over Martijn Huting

Het beelden werk van Martijn Huting, tekeningen, oliepastels, collages en polaroids, zweeft tussen abstract en figuratief, tussen droom en werkelijkheid, tussen heden en verleden, tussen feit en fictie. Voortkomend uit de architectuur, verwijzend naar de (kunst) geschiedenis, de literatuur en zichzelf, wordt een complex van betekenissen en verhalen ontwikkeld, waarin de tekeningen en oliepastels fungeren als uitvergrote momenten, om later weer in het verhaal te worden opgenomen.