Naar alle uitgelichte kunstenaars

Roel Burgler

In deze rubriek plaatst exto elke maand een interview met een van haar kunstenaars in de rubriek 'Uitgelicht'. Deze keer is het de beurt aan Roel Burgler.

gezicht 12 - Roel Burgler
gezicht 12, 2019 — Roel Burgler

Hoe ben je in aanraking gekomen met jouw manier van werken?
Vanaf mijn 18de ben ik gaan reizen, vooral in wat toen nog de derde wereld heette. Nadat ik met mijn studie politieke en sociale wetenschappen begon ben ik ook artikelen en foto's gaan verkopen van wat ik op mijn reizen tegen kwam Ik vond het zonde mijn belevenissen en de kennis die ik op deed niet te delen. Bovendien leverde het ook een zakcentje op. Na een paar jaar aan de universiteit gewerkt te hebben bleek dat niet echt mijn ding. Ik besloot maar van fotografie (en journalistiek) mijn beroep te maken.

Rond die tijd vroeg een vriendin of ik naaktfoto's van haar wilde maken. Met glamour had ik niets, ik dacht ook niet dat ik dat kon. Ik wilde iets eigens brengen. Een andere kijk op bloot. Vandaar heeft deze fotografie, die ik gemakshalve het project "bodyscapes" noem, zich verder ontwikkeld, met vallen en opstaan, steeds zoekend naar de beste vorm om mijn verhaal in te verpakken. Ook dat verhaal heeft zich langzaam en via allerlei omwegen en zijpaden uitgekristaliseerd. Het vormde een ideaal tegenwicht, maar ook aanvulling, op mijn reportages van armoede en ellende, onder omstandigheden waar ik nauwelijks greep op had. De overeenkomsten waren dat het nog steeds om mensen ging, het verhalende karakter, emoties.

Ik houd niet van titels. Daarmee stuur je de kijker.

zonder titel - Roel Burgler
zonder titel, 1993-2005 — Roel Burgler

Wat is het verhaal bij je inzending?
Trauma 1. Het roept sterke emoties op bij de kijker, die zich ook afvraagt wat 'ie ziet en dus langer blijft kijken. De foto heeft meerdere lagen, snijdt meerdere belangrijke onderwerpen aan, zoals veel van mijn werk. Het geeft ook goed weer waar ik mee bezig was in de tijd dat ik deze foto heb gemaakt. Aangezien ik vind dat de kijker zelf moet bedenken wat 'ie ziet en wat dat voor hem of haar betekend vind ik het niet relevant te vertellen wat ik er mee wil uitdrukken. Ik houd ook niet van titels. Daarmee stuur je de kijker alweer.


Wie of wat inspireert jou in je werk?
De vrouwen die ik fotografeer.

trauma 2 - Roel Burgler
trauma 2, 1990-1996 — Roel Burgler
Kunst moet uitdagen, verrassen en je tot nadenken aanzetten

zonder titel - Roel Burgler
zonder titel, 1993-2005— Roel Burgler

Hoe zou je je techniek omschrijven?
Fotografie. In het verleden heb ik veel geëxperimenteerd. Soms werd het heel technisch en ingewikkeld (zeker in het analoge tijdperk). Ik heb onderzocht wat fotografisch allemaal mogelijk is, zonder bewerking. Dat leverde hele bijzondere beelden op, die in niets meer leken op het naakte model dat ik fotografeerde. Direct werken, zonder opsmuk, bleek mij het best te liggen en gaf voldoende mogelijkheden mijn verhaal te kunnen vertellen. Met één camera, één zoomlens, één, hooguit twee, lampen, soms een flits, alleen een zwart of witte achtergrond, geen statief. Grotendeels zoals ik ook mijn documentairefoto's schiet.


Wat betekent kunst voor jou?
Kunst moet (ok, niks moet) uitdagen, verrassen en via je eigen fantasie en associaties je tot nadenken aanzetten. Maatschappijkritisch en maatschappelijk relevant doordat het de kijker verantwoordelijk maakt voor zijn/haar beleving van die kunst. De kunstenaar probeert iets nieuws te creëren, waarin zijn/haar verhaal en emoties tot uiting komen, met als doel de kijker aan te zetten, te inspireren om de eigen fantasie, associaties, emoties en gedachten de vrije loop te laten. De kijker niet als buitenstaander, toeschouwer, maar als betrokkene, subjectief, verantwoordelijk. Wat niet weg neemt dat gewoon een mooie foto voor boven de bank ook kunst kan zijn. Ik maak zelf ook wel foto's zonder groot verhaal, alleen omdat ik het leuk en mooi vind.

zonder titel - Roel Burgler
zonder titel, 2013 — Roel Burgler