Conny Franssen
In deze rubriek plaatst exto elke maand een interview met een van haar kunstenaars in de rubriek 'Uitgelicht'. Deze keer is het de beurt aan Conny Franssen.
Hoe ben je in aanraking gekomen met jouw manier van werken?
Ik begon jaren geleden met natuurfotografie. Vooral beestjes schieten. Zo close mogelijk. (Met de camera dan…).
Een paar jaar geleden snakte ik naar iets ambachtelijkers. Ik was al even aan het breien en haken, maar in Corona-tijd liep ik online tegen de abstracte schildercursus ‘Better than art school’ van Amira Rahim aan. Dat was een schot in de roos. Abstract werken kreeg bovendien zijn weerslag op mijn foto’s. Inmiddels heeft schilderen wel de overhand, met af en toe een uitstapje naar realisme. Ook pak ik nu soms mijn ‘kinderliefde’ tekenen weer op.
Wat is het verhaal bij je inzending?
Dualiteit is een thema in mijn leven. Dat toont zich ook in mijn voorkeuren in kunst. Enerzijds houd ik van werken die rust en sereniteit uitstralen. Soms zelfs iets mysterieus. Zachtheid en vloeiende lijnen. Anderzijds krijg ik veel energie van sprankelende kleuren, patronen, lijnen, details. Kortom: drukke, dynamische werken. Mijn abstracte foto’s zijn een duidelijke tegenhanger van de stijl die ik in mijn schilderwerken ontwikkel. Ik wil het er allebei laten zijn.
Wie of wat inspireert jou in je werk?
Werken van andere kunstenaars, natuurbeelden, muziek, materiaaloppervlakken, licht, maar eigenlijk alles wat maar zintuiglijk binnenkomt.
Ik heb eindelijk gevonden wat écht bij me past
Welk werk heeft een speciale betekenis voor jou en waarom?
Ikigai. Tijdens het maken overviel mij sterk het gevoel dat ik dit – het maken van kunst – nooit meer los wil laten. Dat ik eindelijk gevonden heb wat écht bij me past, na dit bijna een leven lang weggestopt te hebben. Daarom deze titel, die zoveel als ‘levensbestemming’ inhoudt, naar een Japanse leer.
Op een gegeven moment wordt kunst maken een noodzaak
Hoe zou je je techniek omschrijven?
Mijn benadering is intuïtief en zoekend. Ik schaar mijn huidige abstracte schilderstijl onder modern impressionisme en mijn abstracte foto’s onder lyrische abstractie, maar dat is zeker geen heilige richtlijn voor me.
Wat betekent kunst voor jou?
Kunst is voeding. Of adem. Krijg ik er langere tijd te weinig van, dan benauwt het me. Zoek ik het op, dan begint de energie te stromen en stuiter ik als een kind in een snoepwinkel, soms niet wetend wat ik als eerste wil kiezen uit alles wat er kan. Iemand zei eens tegen me: ‘Op een gegeven moment wordt kunst maken een noodzaak’. Inmiddels weet ik wat ze bedoelde en kan ik niet meer zonder.