'Lost identity?'

Door Gerty Vos, 2017

92cm x 144cm

De witte vlag is tegelijk neutraal qua identiteit maar symboliseert ook overgave in tegenstelling tot de strijd waarmee het kunnen behouden van identiteit lijkt samen te hangen en dat juist niet ‘neutraal’ wil zijn. De ironie is dat wit alle kleur in zich herbergt zonder enige strijd. Soldaten die een witte vlag dragen of ermee zwaaien mogen niet worden aangevallen. Men verwacht van een persoon die de witte vlag draagt, dat hij neutraal blijft en verplicht om niet tot oorlogshandelingen over te gaan. De witte vlag is bekend als teken van overgave. Islam betekent bijvoorbeeld letterlijk 'overgave aan God'. Overgave als tegenhanger van afscheiding en onderscheiding.   De gekleurde vlag en zelfs de zwarte vlag  creert een 'eigen' identiteit en vormt een middel om een volk, een groepering te binden en daarmee symbolisch te onderscheiden van anderen.     Zodra er een angst is voor verlies van identiteit is er een behoefte aan behoud van identiteit en worden identificaties belangrijker. Zie ook het ‘je suis Charlie’ dat massaal werd ingezet op facebook (over de profielfoto en foto in de kleuren van de Franse vlag). Een soort van symbolische identificatie met de slachtoffers die zouden staan voor ‘vrijheid’ en het gedeelde gevoel van de bedreiging die vrijheid te verliezen en een protest en strijd voor het behoud ervan. Deze reactie zie ik al een onderdeel van de tijdgeest die zich sterk focust op  de de angst voor verlies van  identiteit en vrijheid. 

prijs op aanvraag

Techniek

Tweedimensionaal | Schilderkunst | Olieverf | Op doek

Expositie

EYE-CANDY 22 bij Galerie Anita Ammerlaan

Over Gerty Vos

Gerty Vos (1965) volgde lessen bij Cindy Wright en Tine Colen en is in 2017 afgestudeerd aan de academie voor beeldende kunst St. Lucas (B). Ze heeft een fascinatie voor draperieën, kreukels en vouwen en is intuïtief  in het mengen van de juiste kleur. Wit is 'de kleur' die zij het meest interessant vindt om tot uitdrukking te brengen juist ook omdat alle kleuren samenkomen in wit.  Wat kenmerkend  is aan haar werk , is het ’vangen’ van het zonlicht. Het gaat haar vooral om het gevoel dat ze wil oproepen wanneer je het schilderij bekijkt: alsof de zon van achter de toeschouwer op het schilderij schijnt. Vandaar dat de contrasten is haar werken vaak hard en scherp zijn.