Een brugje te ver?
Door Peter van Beek, 2016
25cm x 25cm
Mijn oudste zus woonde meer dan 60 jaar in het vlakke Groningse land. Achter hun boerderij leidde vroeger een slecht verhard pad over een betonnen brugje naar nog meer modderklei met groen en vooral naar onbekende verten; de ¨waddenmodderbeestjes¨ getuigen er nog van. Het brugje kruiste de plaatselijke waterloop, die onpeilbaar diep en duister aangeduid werd als: ¨Doip¨. Hoe ver het was en hoe doip...en daar kon je het als Brabander mee doen. De drie boompjes noem ik zoals altijd: Geloof, Hoop en Liefde. Geloof dat je moet hebben in jezelf en anderen om het onder die omstandigheden vol te houden; de Hoop dat alles uiteindelijk goed komt en de wetenschap dat het alleen maar kan met heel veel Liefde. Mijn zus leeft daar nog steeds haar druk en veel bewogen leven; en ze heeft desondanks haar zonnige kijk behouden. De goudpotten onder de regenboog staan dan ook welverdiend voor haar klaar. Voor mij was hun keuze destijds voor dat koude verre Groningen misschien toch een brugje tever.
niet te koop
Techniek
Tweedimensionaal | Painting | Olieverf | Op paneel
Tags
Regenboog Brugje
Over Peter van Beek
Bij wijze van spreken, doen, denken en ervaren, schilder ik (olieverf op doek en paneel) mijn spinsels. Mijn schilderstukjes zijn mijn buksjek, die ik gaandeweg verzameld heb. Zo is het ongeveer 50 jaar geleden (autodidact, 1947), ook begonnen: met een dood winterkoninkje, nog warm toen ik het vond. Het deed me beseffen dat er meer is dan een lichaam. En.. DAT gevoel is altijd gebleven..! Mijn werkjes verkoop ik (.. dus) niet graag... en exposeren doe ik zelden, ...maar alle dingen veranderen in de loop van de tijd... --- --- ---
