HOE ENGELEN

Door Marion Steur, 2013

30cm x 21cm

HOE ENGELEN   er was een veer die danste op de wind, rustte op stofdeeltjes dan met alle winden mee waaide en zacht op een andere veer landde tot ze aan elkaar haakten, zo was er nog een veer aan een andere en nog een aan weer een andere veer   er was een verendek ontstaan uit al die veertjes, donzig zacht dwarrelde het dat het een lust was, in het rond, tollend stuurloos deinde het mee op de wind tot die wegviel en het op de grond in tweeën brak   er was een wezen dat verbaasd de twee verendekken betastte de lucht ertussen voelde warm en wenkend, ze legde de losse delen op haar schouders, liep naar de waterkant en nam zichzelf op, voelde meer dan ze zag dat dit haar paste   er was een lichtheid in haar ontstaan zonder dat ze wist waarom ze droeg nu vleugels die bijna groter waren dan zijzelf als ze die probeerde uit te slaan bewoog ze haar armen de gevleugelde schouders torsten   er was een hobbel op de weg, ze ging erop staan en keek dit was een podium, alleen voor haar, hier toonde ze zichzelf zoals ze was, ze draaide rond, ze rolde met haar schouders bijna nam de wind haar mee   er was een gevoel dat ze zweefde.   dat gevoel verlicht haar ze verlegt de grenzen waarbinnen ze tot vandaag heeft bewogen de vleugels lossen op in losse veren en ze hervindt zich zelf op het podium dat haar verheft  

prijs op aanvraag