Gerry Zweegers
In deze rubriek plaatst exto elke maand een interview met een van haar kunstenaars in de rubriek 'Uitgelicht'. Deze keer is het de beurt aan Gerry Zweegers.
Hoe ben je in aanraking gekomen met jouw manier van werken?
Na mijn middelbare school ben ik een jaar naar Parijs gegaan om daar te wonen en te werken. Naast mijn werk had ik veel vrije tijd waardoor ik ben gaan experimenteren met tekenen in pastel krijt, later schilderen met olieverf. Na het krijgen van mijn twee lieve kinderen heb ik het schilderen on hold gezet. Op latere leeftijd heb ik weer de tijd gevonden voor schilderen. Ik heb me ingeschreven op de Academie van Berchem en ben na 4 jaar afgestudeerd in de hogere graad schilderkunst waarna 2 jaar specialisatie. Vervolgens heb ik me ingeschreven op de academie voor schone kunsten te Antwerpen. Mijn schilderstijl is geëvolueerd door experimenteren, inspiratie van andere kunstenaars en het verkennen van verschillende technieken en heb zodoende geprobeerd een herkenbare stijl te ontwikkelen. Mijn reis toont aan dat het nooit te laat is om je dromen na te jagen en je creatieve potentieel te ontwikkelen.
Mijn reis toont aan dat het nooit te laat is om je dromen na te jagen
Wat is het verhaal bij je inzending?
In de bruisende jaren vijftig te midden van de opkomst van de (Amerikaanse) popcultuur
schitterden een groep buitengewone vrouwen. Ze waren de muze van de tijd. Deze vrouwen belichaamden de essentie van een heel tijdperk, waarin de maatschappij langzaam veranderde en de emancipatie in de lucht hing. Hun levens waren doordrenkt van stijl en verfijning. Deze vrouwen gaven de jaren vijftig een nieuw gezicht onafhankelijk van de verwachtingen van die tijd. Mijn schilderijen zijn niet alleen een eerbetoon aan deze vrouwen maar ook een viering van de kracht van vrouwen in een tijd waarin ze hun eigen pad begonnen te banen. Zelf geboren in deze jaren maakte ik mee dat vrouwen ontslagen werden wanneer zij trouwden, geen eigen bankrekening mochten bezitten, maar enkele voorbeelden. Ik heb bewondering voor deze vrouwen uit de vijftiger jaren, die niet alleen maar bestonden uit poodle rokken en drive in films. Ze waren een tijd van verandering en uitdaging, wat ik vast heb proberen te leggen op doek.
Wie of wat inspireert jou in je werk?
Op de academie voor schone kunsten te Antwerpen ben ik me gaan interesseren in
houtskooltekenen. Mijn grote inspirator hiervoor is Rinus Vande Velde. Onder de zielende
begeleiding van mijn mentor Zoë Mechiels is dit mijn tweede grote passie geworden en ben ik deze passie voortdurend door aan het ontwikkelen. Wat mijn schilderijen betreft zijn Edward Hopper en Max Beckmann mijn grote voorbeelden. Edward Hopper vanwege de prachtige schaduwen die hij weet te creëren en zijn onderwerpen. De mens in zijn omgeving. De techniek van Max Beckmann, zijn kleurgebruik meestal op zwarte ondergrond en zwarte omlijningen zijn ongeëvenaard.
Mijn vader heeft zijn passie voor tekenen aan mij doorgegeven
Welk werk heeft een speciale betekenis voor jou en waarom?
Eerbetoon aan mijn vader. Met deze tekening in houtskool wil ik het verhaal van mijn vader als een pionierende uitvinder en tekenaar delen, die niet alleen een innovatieve cyclomaaier heeft ontworpen, maar ook zijn passie voor tekenen aan mij heeft doorgegeven. Een fantastische erfenis! Zijn toewijding aan zowel creativiteit als innovatie heeft mij geïnspireerd om zelf een pad te bewandelen in de kunstwereld. Het feit dat zijn uitvinding nog steeds relevantie heeft, kan laten zien hoe zijn nalatenschap voortleeft in zowel technologie als kunst.
Hoe zou je je techniek omschrijven?
Ik zou mijn techniek als expressief willen omschrijven . Door met olieverf op linnen te schilderen en losse penseelstreken te gebruiken kan ik mijn schilderijen een levendige en dynamische uitstraling geven. Deze benadering kan vaak een gevoel van beweging en spontaniteit creëren. De eerste laag is vaak de spontaanste, reden dat ik zo nu en dan de spontaniteit verkies boven meerdere verflagen over elkaar, waardoor je soms door de achtergrond kunt kijken en dus ook een schraler verfgebruik creëert.
Wat betekent kunst voor jou?
Kunst betekent voor iedereen iets anders. Voor mij is het een manier om emoties uit te drukken wat ik speciaal ervaar in moeilijke tijden. Daarnaast is het voor mij een bron van inspiratie en een vorm van zelfexpressie. Een gedeelte van mijn werken dient als middel om de wereld te interpreteren echter zonder een boodschap over te brengen. Kunst betekent voor mij een verrijking van mijn leven!
