Drager Meurtant
In deze rubriek plaatst exto elke maand een interview met een van haar kunstenaars in de rubriek 'Uitgelicht'. Deze keer is het de beurt aan Drager Meurtant.
Hoe ben je in aanraking gekomen met jouw manier van werken?
Vanaf jonge jaren borrelde af en toe de aandrang kunstzinnig te zijn. In 2012 ontstond besluit kunst wezenlijk meer tijd en energie te geven. Aanvankelijk werd de vorm gekoppeld aan mijn ervaring met klussen in aan het huis. Keuze viel 'natuurlijk' op assemblage als medium. Interesse mede terug te voeren op retrospectief over Dieter Roth in Keulen in 2003.
Wat is het verhaal bij je inzending?
Elk werk heeft zijn eigen verhaal. Het medium gekozenen het materiaal verkozen, gaan een eigen stempel drukken op het pad dat afgelegd wordt bij de vervaardiging. De actualiteit van gebeurtenissen in de wereld kan een impuls zijn. Ervaring van vroegere gebeurtenissen, vervlochten met verbeelding vormgegeven door andere kunstenaars: het zit er allemaal in....
Soms is de invulling puur abstract, maar steeds vaker treedt figuratieve vorm naar voren. Niet naar de realiteit, maar om een gevoel, een actie uit te beelden, als 'beweging', 'begrenzing'. Waar figuren ontstaan, zijn dit veelal 'kreaturen' (schepselen) in primitieve vorm.
Bij een aantal werken wordt een dichterlijke vertaling toegevoegd. Niet als verklaring, maar als tweede lezing.
Wie of wat inspireert jou in je werk?
Als getraind onderzoeker zocht ik vanaf 2012 oriëntatie in kunst op het 'web' en in boeken. Zo belandde ik bij Joseph Cornell, Noah Purifoy, bij David Smith, bij Betye Saar, Louise Bourgeois en andere artiesten die aan assemblage deden. De werkwijze om bestaande, soms (deels) gesleten vormen anders te rangschikken en te bewerken, roept vragen op over de geschiedenis en betekenis ontstaan hiervan. In meer of minder mate ontstaat ook een surreële ondergrond waarvan de aard mede reden is tot fascinatie.
Veel van mijn werk gaat over toestand van het zijn, zoals 'beweging'
Welk werk heeft een speciale betekenis voor jou en waarom?
“Beweging van binnenuit” illustreert ten voeten uit het maken van iets uit (bijna) niets. Nietige stukjes hout, resten van eerdere klussen worden samengevoegd, werden verenigd met andere materialen (krant met foto) en met simpele verf tot eenheid gemaakt. Gebruikte verf komt vaak van bouwmarkt / verfwinkel. Veel van mijn werk gaat over toestand van het zijn, zoals hier 'beweging'.
Kunst is leven ten voeten uit
Hoe zou je je techniek omschrijven?
Mijn techniek, afhankelijk van medium kan worden omschreven als: Primitief, surreëel, ironisch. De uitvoering moet wel tamelijk stabiel zijn. Er is een laag die een zekere compassie, ook wel woede, met de wereld verbeeld.
Bij het kiezen van vorm en inhoud is er een wisselwerking tussen stemming, materiaal wat ter hand wordt genomen, en het verloop van het proces dat wordt gevolgd bij het maken van kunst. Bij het passen en meten van elementen en de plaatsing ervan, is er een cascade van keuzes en besluiten. Intuïtie speelt een rol, maar achteraf lijkt die toch deels gebaseerd op eerdere ervaringen.
Wat betekent kunst voor jou?
Zoeken naar een andere blik, andere ervaring. Kijken naar kunst gemaakt door anderen is belangrijk. Wat anderen beweegt, en hoe deze invulling geven van hun ervaring en visie dient ter lering en inspiratie. Veelal om te proeven welke krachten er spelen. Af en toe om methode en vorm te vergelijken met eigen aanpak. Kunst voor mij komt voort uit nieuwsgierigheid en bestaat uit onderzoek naar diepere lagen. Niet te kiezen voor voor de hand liggende invulling. Kunst is het stellen van vragen. Daarbij, en wanneer zelf bezig met creëren, is het zoeken naar de route maatgevend. Er is de fascinatie voor het proces, voor het 'waarom', van gemaakte keuzes uit vele alternatieven. Sommige zijn bewust, andere worden pas ontdekt na voltooiing van het werk, of niet...Kunst is leven ten voeten uit.
