Naam: Lucius
Woonplaats: Groningen
Opleiding: Nederlandse Taal- en Letterkunde, Rijks Universiteit Groningen
Discipline: Beeldende kunst
Site: http://lucius.exto.nl en http://www.luciusc-art.nl

Inspiratie en werkwijze:

Wie of wat inspireert jou in je werk, en waarom?
Het basismotief in mijn werk is de harmonisering van de tegenstelling: gevoel - verstand.
Ik probeer in mijn schilderijen - composities genoemd - de beide kanten van deze tegenstelling te laten zien in harmonie met elkaar.
De verstandelijke kant wordt verbeeld met strakke horizontale en verticale lijnen en diagonale lijnen van 45 graden.
De gevoelskant wordt verbeeld in de ruimten tussen deze strakke lijnen.
De composities kunnen heel abstract zijn zonder verwijzing naar de werkelijkheid erbuiten.
Maar ik gebruik ook vaak figuratie, waarbij ik me o.a. laat inspireren door boerderijen, mensen (bv. portretten), schaduwen, ritmen van raam- en deurpartijen in architectuur en Hollandse luchten. Natuurlijk verwijzen deze composities meer naar de werkelijkheid buiten het werk dan mijn abstracte composities, maar toch gaat het in de uitwerking altijd om de harmonisering van genoemde tegenstelling. Om de compositorische abstractie in deze meer figuratieve schilderijen te benadrukken, laat ik de 3e dimensie zoveel mogelijk achterwege. Voor zover de 3e dimensie voelbaar is, wordt dit - vooral in de meer landschappelijke schilderijen - veroorzaakt door de plaatsing van de geometrische elementen in het vlak en door het gebruik van wijkende en naar voren tredende kleuren. De meer figuratieve thema's zijn feitelijk kapstokken voor compositorische experimenten.
In alle gevallen zijn mijn schilderijen te herleiden tot platte, 2-dimensionale lijncomposities.

Zijn er kunstenaars die je inspireren en waarom?
Mijn belangrijkste inspirator is Piet Mondriaan en zijn neo-plasticisme. Zijn 'platte' lijncomposities vertegenwoordigen voor mij de rationele, analytische kant van de hierboven genoemde tegenstelling.
Een andere zeer fundamentele inspiratie put ik uit het eveneens 2-dimensionale werk van de Australische Aboriginees. Hun kleurige, gestippelde en gearceerde 'dreamings' vertegenwoordigen voor mij de gevoelskant van de tegenstelling. Vooral uit het uiterst modern aandoende werk van Emily Kame Kngwarreye put ik inspiratie.
Toen ik de lijncomposities van Mondriaan en de schildertechniek van de Aboriginees in elkaar schoof, opende zich voor mij een wereld van mogelijkheden.
Naast deze 2 fundamentele inspiratiebronnen laat ik me door een hele trits andere kunstenaars en kunstvormen inspireren, te veel om op te noemen. Maar Marc Rothko, Jackson Pollock en Rembrandt van Rijn wil ik niet ongenoemd laten!

Kun je uitleggen hoe je in je abstracte composities, zoals hierboven, de tegenstelling; gevoel – verstand, en de harmonisering van deze twee zoals je die nastreeft in je werk ziet?
Aan de nummering van deze compositie is af te lezen, dat het een van de eerste schilderijen is. Deze eerste schilderijen betroffen 'omkeringen' van Mondriaan-composities. Eerst keerde ik enkele schilderijen van Mondriaan letterlijk om, waarbij ik mij hield aan zijn uitgangspunten. Dat wil zeggen: het uitsluitend gebruik van de primaire kleuren plus zwart, wit en grijs. Ik keerde deze kleuren dus om: zwart werd wit, wit werd zwart, geel werd blauw, blauw werd geel, maar rood bleef rood, omdat de complementaire kleur van rood, groen, geen primaire kleur is. Door deze omkering stelde ik vast - misschien een open deur - dat kleuren sterker worden tegen een zwarte achtergrond!
Ik wist meteen dat ik op het goede spoor zat. Deze composities werkten vooral verstandelijk. Hoe kon ik hier het gevoelsmatige in verbeelden? Het antwoord op die vraag vond ik, zoals gezegd, in de Aboriginal Art.

Hoe omschrijf je zelf jouw werk?
Mijn werk wordt wel gevoegd in de categorie 'geometrische kunst'. Zelf hanteer ik wel eens de term 'hybridisme', omdat ik veel verschillende kunstbenaderingen en stijlen in mijn werk combineer, hetgeen mij helpt om de tegenstelling gevoel - verstand compositorisch te harmoniseren cq. te overbruggen.
Een liefhebber en verzamelaar van eigentijdse kunst zei het volgende over mijn werk:
'Strevend naar harmonie verzoent hij emotie en verstand [...]. Zoekend en ontdekkend schuift hij het figuratieve in het abstracte en verkent daarin de grenzen; of ontkent ze.'

Werk je volgens een bepaalde methode?
Mijn werkwijze kent een aantal stappen.
Ik begin met het afplakken van een strakke lijncompositie op het nog witte doek. Hiervoor deel ik het vlak in, uitgaande van het formaat dat ik heb gekozen en het thema dat ik voor ogen heb. Ik hanteer daarbij regelmatig de 'Gulden Snede'. In de geometrische kunst wordt veel gebruik gemaakt van symmetrie, spiegeling en herhaling; deze principes vermijdt ik zoveel mogelijk, omdat ik van mening ben, dat een platte compositie zo meer dynamiek krijgt.
Zodra de lijncompositie met tape is vastgelegd, begin ik met schilderen. Over de onderste lagen breng ik diverse glaceringen aan.
Daarna verwijder ik de tape en vul de opengevallen lijnen en vlakken in.

Uitgelicht
Welk werk is voor jou belangrijk/neemt een speciale plek in? En kun je aangeven waarom?
'Compositie nr. 142 in grijs met rood en blauw' neemt om verschillende redenen voor mij een speciale plaats in (zie hieronder). Het is een omkering van James McNeill Whistler's schilderij “Arrangement in Grey and Black, No. 1” beter bekend als “Whistler’s Mother”(1871). (Zie: http://bit.ly/Xj3BZh )
Mijn schilderij betreft een portret van mijn oudste zus die, toen ik nog in de wieg lag, mijn leven heeft gered.
Wat mij meteen aansprak in Whistler's schilderij is het feit dat de geportretteerde haaks op de kijkrichting van de toeschouwer zit. Dit sluit prachtig aan op de haakse lijnen in mijn composities. Ook de oorspronkelijke titel sprak mij aan. Destijds werd behoorlijk aanstoot genomen tegen het feit, dat Whistler een portret van zijn moeder die titel meegaf. Dit portret brak met alle conventies in de portretkunst van die tijd. In mijn schilderij zitten veel verwijzingen die mijn zus betreffen.
Ik deed als professioneel kunstenaar in 2009 mee aan 'Het vierkante Ei' en werd in de voorronde in Leeuwarden genomineerd voor de hoofdprijs. Vanwege de verwijzingen naar diverse stijlen in de schilderkunst (o.a. Rothko, iconografie, Mondriaan, Aboriginal art en een oud Keltisch motief) in het schilderij noemde de jury het: 'Een feest van de schilderkunst.'
Voor mij was deze nominatie een enorme opsteker en een warme douche!

Profilering
Ben je fulltime kunstenaar of heb je ook nog werkzaamheden buiten de kunst?
Ik beschouw mijzelf als een fulltime kunstenaar. Helaas kan ik niet leven van de verkoop en verhuur van mijn werk en 'geniet' daarom als zgn. marginale zelfstandige bijstand van de overheid.

Sta je op markten en/of wordt je door een galerie vertegenwoordigt?
In het verleden ging ik nog wel naar kunstmarkten, maar dat kostte meer dan dat het opbracht.
Ik heb een vertegenwoordiging van mijn werk bij Galerie en beeldentuin Groeneveld in Almelo. Daarnaast bevindt zich werk van mij 'in stock' bij Galerie 5 in Veendam.
Ik hoop dat dit interview in Exto interesse weet te wekken bij andere galeries in het land. Want nu moet ik telkens weer al mijn moed en motivatie bijeen rapen om exposities te krijgen. Op dit moment staat er niets concreets op stapel.

Op welke manier breidt jij je netwerk uit?
Ik vindt netwerken bijzonder moeilijk. Ik ben niet iemand met een vlot verkooppraatje. Gezien de vele positieve reacties op mijn werk, hoop ik nog altijd dat het zichzelf wel gaat verkopen. Dat gebeurt ook wel, maar helaas met mondjesmaat. Het frustreert me soms wel hoe sommige kunstenaars met een vlotte babbel van hun zeer middelmatige werk kunnen leven. Het is niet dat ik hen het succes misgun. Maar het verbijstert me wel dat middelmaat goed verkoopt met een vlotte babbel.

Hoe ben je bij Exto terecht gekomen?
Een collega-kunstenaar attendeerde mij op het bestaan van Exto.
Sinds ik een betere internetverbinding heb, ben ik gaandeweg meer mogelijkheden gaan ontdekken.
Ik heb al heel lang een eigen website; www.luciusc-art.nl
Toch ervaar ik deze pagina's (Website en Exto) qua communicatie als afstandelijk; ik krijg weinig direct contact langs deze weg met anderen.
Via een andere kunstenaar ontdekte ik de mogelijkheden van facebook. De wijze van communiceren via dit sociaal medium is veel directer. Er is veel actieve uitwisseling. Omdat deze vorm van communicatie heel goed bij mijn temperament past, ben ik mij op facebook het afgelopen jaar steeds actiever gaan profileren. Naast een persoonlijk profiel, redigeer ik daarop een eigen pagina: 'Circus Lucius'. Ik ben inmiddels mede-beheerder van de kunstgroep 'Concept Graphic'. Vandaar dat de Exto-site voor mij wat op de achtergrond is geraakt.