Toon onbeantwoorde berichten | Toon actieve onderwerpen



Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 
 interview met Marianne Delmee 
Avatar gebruiker

Berichten: 443
Naam: Marianne Delmee
woonplaats: Herkenbosch
opleiding: kunstacademie Maastricht, afd. monumentaal
discipline: schilderen en tekenen
extosite: http://www.mariannedelmee.com
Bijlage:
foto.jpg
foto.jpg [ 34.35 KiB | 3115 keer bekeken ]
Gedurende de tijd dat Marianne actief is als kunstenaar heeft zij zich door diverse, heel verschillende kunstenaars laten inspireren.
Aan de ene kant zijn daar de klassieke meesters als Goya en Vélazquez en de schilder Munch en aan de andere kant is de meer hedendaagse kunst van met name Joseph Beuys en Georg Baselitz erg belangrijk voor haar.

De laatste jaren is zij steeds meer geïnteresseerd in het werk van vrouwelijke kunstenaars als Marlene Dumas en Louise Bourgois, maar ook vormen muziek en poëzie belangrijke inspiratiebronnen.
Rechtstreekse beïnvloeding door genoemde kunstenaars was echter niet mogelijk daar zij intuïtief aanvoelde dat hun werk en hun werkwijze uit hun eigen speciale bron kwam en komt, die zijzelf niet kent.
Maar door de enorme drang om te schilderen, om met verf en kwast dingen te maken en te onderzoeken hoe haar eigen werk eruit zou zien is zij toch deze weg ingeslagen.

Van het begin af aan staat de mens centraal in het werk van Marianne.
“Ik ben niet zozeer geïnteresseerd in de buitenkant, ik zie een mens als onderdeel van een groter geheel, als lid van een gemeenschap, een stukje van de natuur, een schakel in de geschiedenis. Er is niet zoiets als één vaststaande werkelijkheid, deze is gelaagd en grillig en voor iedereen anders, afhankelijk van de rol die je hebt, de positie die je inneemt”, zegt zij hierover.

Lange tijd maakte zij schilderijen geïnspireerd door het werk van Vélazquez en Goya, haar “infantes”; tot ze zich op een bepaald moment realiseerde via de ogen van twee al lang geleden overleden mannelijke kunstenaars naar hun wereld en hun tijd te kijken.
Daar kon zij niet mee doorgaan en dat gaf de aanzet tot het volgen van haar eigen weg, met de blik op de wereld van nu, startend met het schilderen van portretten/koppen, lichamen en delen van lichamen van degenen die zij bewondert.
Daarbij worden foto’s van henzelf en hun werk verzameld en Marianne verdiept zich in hun geschiedenis. Vervolgens laat zij zich leiden door haar intuïtie en het materiaal, de verf en de kleuren, net zolang tot het schilderij een eigen wil krijgt en zichzelf als het ware begint te schilderen.
Bijlage:
spelende prins en Velazquez prins.jpg
spelende prins en Velazquez prins.jpg [ 30.89 KiB | 3115 keer bekeken ]
Ook werd haar moeder en het leven dat zij heeft geleid, een leven in de traditie van “moeder aarde”, een grote inspiratiebron. Het niet op een zichtbare, duidelijke plek buiten de deur aanwezig zijn maar in de chaos van het voorwaardenscheppende leven volledig gewijd aan haar man en hun 12 kinderen. Dat uit zich onder andere in het werk 'universal mother'
Bijlage:
universal mother.jpg
universal mother.jpg [ 28.77 KiB | 3115 keer bekeken ]
Deze inspiratie leidde echter ook tot een hele serie schilderijen met als thema’s moederschap, zwanger-zijn, familie en gezin. Het werd een zoektocht naar verborgen leven, naar relaties en naar tijd.
Dit werd extra duidelijk door de fascinatie van Marianne voor een vrouw die juist wel midden in de publieke belangstelling stond: Romy Schneider.
Het maakte duidelijk dat juist de verschillende rollen die vrouwen hebben, aan de ene kant in de “binnenwereld”(moederrol) en aan de andere kant in de “buitenwereld” (met als uiterste de rol van filmster), de verscheurdheid die dit kan veroorzaken in het leven van vrouwen die moeten kiezen tussen een rol in de buitenwereld en hun verlangen naar moederschap, liefde en geborgenheid, een heel helder thema in haar werk was.
Het leidde onder andere tot de werken die drie fasen uit een vrouwenleven tonen:
Bijlage:
drieluik.jpg
drieluik.jpg [ 26.04 KiB | 3115 keer bekeken ]
Een schoolmeisje, een doek waarbij herinnering en tijd een grote rol spelen, in verwachting (verderop hierover iets meer) en moeder-intuïtie, waarin de handen heel erg belangrijk zijn, de rechterhand met tas en de linkerhand, die groter en zachter is en staat voor intuïtief handelen.
Daarnaast 3 keer Romy Schneider: en profil als Sissy, frontaal en het object vrouwenhuid. De filmster en een vrouwenhuid die heel veel verschillende rollen en gedaantes kunnen aannemen.
Bijlage:
Image1.jpg
Image1.jpg [ 27.43 KiB | 3115 keer bekeken ]
“Het is moeilijk om één werk als speciaal van belang aan te wijzen, zegt Marianne, “je maakt gewoon je dingen en inzichten in wat belangrijk is of was, dat zie je vaak pas achteraf.
In mijn eerdere werk zijn deze doeken voor mij heel speciaal omdat ze in hun gelaagdheid voor mij iets blootleggen wat ik als heel wezenlijk ervaar, zaken als tijd en herinnering, het uiterlijk staat niet centraal maar de beleving van de mensen van binnenuit. Bij het in verwachting-schilderij lijkt de figuur helemaal ondergedompeld in een gelaagde transparante natuurlijke ruimte en valt deze hier zelfs mee samen. Voor dit doek heeft mijn zwangere dochter een keer model gestaan, vervolgens heb ik het doek geschilderd en meerdere keren overgeschilderd en overgeschilderd, na de geboorte van haar zoon kon ik het pas met rust laten en bleek het klaar te zijn.”

Op dit moment is het werk waarmee zij nu bezig is weer heel belangrijk. Daarbij wordt wat meer geëxperimenteerd d.m.v. het maken van objecten te maken en installaties (af en toe), en de ruimte in haar schilderijen letterlijk en figuurlijk te vergroten door meer elementen te gebruiken.
Dat is bv. In the desire for cherry blossoms, een van de schilderijen waarbij zij zich heeft laten inspireren door de Gogyoshi-gedichtencyclus van de Japanse dichter Taro Aizu, n.a.v. de nucleaire ramp in Fukushima en de gevolgen daarvan voor de mensen die daar wonen, goed te zien.
Bijlage:
the desire for cherryblossom.jpg
the desire for cherryblossom.jpg [ 26.13 KiB | 3115 keer bekeken ]
Naast haar kunstenaarschap geeft Marianne schilder-en tekenlessen en soms workshops op het Moedercentrum Maximina in Roermond. Af en toe ook op scholen.
Internet is op dit moment voor haar heel belangrijk om contacten te leggen en te onderhouden. Hier komen soms tijdelijke samenwerkingsverbanden met andere kunstenaars uit voort en zo ook tentoonstellingen, hetgeen voor haar helemaal nieuw is.
Zo neemt zij ook deel aan het [url=http://www.projectmailartbooks.com/ProjectMailArtBooks [/url](PMAB) van Ed Hanssen. Dat vond zij een prachtig project en zo is ze ook op [url=https://www.facebook.com/#!/delmeemarianne.com]facebook[/url] terecht gekomen. Het opent een nieuwe wereld wat ook weer merkbare gevolgen voor haar werk heeft. Ze is meer aan het experimenteren geslagen. Momenteel neemt ze deel aan het Gogyoshiproject maar ook aan de groep Ri-Art.

Ik vroeg aan Marianne of haar deelname aan die projecten waar zij via internet een link mee heeft, een letterlijke verdieping van haar autonome werk door de nieuwe toepassingen is, of dat zij het meer als een zijweg die ze tijdelijk bewandelt ziet.
M.: “Dat is een interessante vraag, hier heb ik niet een-twee-drie een antwoord op. Het is in elk geval wel zo dat ik door het deelnemen aan deze projecten geconfronteerd werd met andere vragen. Ik ben daardoor ook andere dingen gaan maken en doen. In mei b.v. heb ik een installatie gebouwd in een leegstaande boerderij in Buggenum in het kader van de OpenPoortenDag. De vraag daar was of ik deze boerderij “tot leven kon wekken”.
Ik heb daarvoor de installatie “moederplek” gemaakt in keuken, gang en woonkamer. Het centrale punt in de woonkamer was de grote open haard. Ik heb van diverse mooie en bijzondere stoffen een object gemaakt “mantel der liefde” en deze bij en voor deze haard gedrapeerd, zo dat kinderen eronder konden schuilen, maar ik heb ook mijn “moederschilderijen”, tekeningen en muziek gebruikt om de ruimte tot leven te wekken. Ook mijn object “vrouwenhuid”, alles kwam daar bij elkaar en verrijkte elkaar.
Bijlage:
in situ-installatie Tiendschuur 2012.jpg
in situ-installatie Tiendschuur 2012.jpg [ 37.73 KiB | 3115 keer bekeken ]
Het werk dat ik nu aan het maken ben voor het project Ri-Art (een groep kunstenaars die werk maken voor een expositie over vrijheid van meningsuiting, n.a.v. de gevangenneming van de Russische popgroep Pussy Riot) roept bij mij vragen op over machtsverhoudingen en hoe in de media over zaken wordt bericht. Dat zal op de een of andere manier tot uiting komen in de schilderijen en (misschien objecten) die ik maak.
Ik zie geen echt verschil met het schilderen, ik pak mijn objecten en installaties op dezelfde manier aan als mijn schilderijen en tekeningen: van binnen naar buiten.”

"En", vroeg ik haar, "denk je dat deze inspirerende deelnames een belemmering zijn voor een professionele ontwikkeling als kunstenaar bv omdat het meer in het alternatieve circuit plaatsvindt? Of zie jij juist dat deze projecten op het gebied van kunstuitingen een voortschrijdende en innovatieve rol in de kunstgeschiedenis?"
M.: “Ik weet het niet, ik denk wel dat het niet zo gemakkelijk iets oplevert dat verkoopbaar is. Toch moet ik deze dingen maken, waarom? Misschien zijn het zijpaden en omwegen om nieuwe manieren van kijken en zien te ontwikkelen die zijn weerslag zullen hebben in mijn schilderwerk. De toekomst zal het uitwijzen.”
Ik denk dat elke tijd zijn eigen communicatiemiddelen heeft, en dat heeft consequenties voor hoe dingen gemaakt worden en hoe naar de dingen wordt gekeken.
Je kunt in de geschiedenis van de kunst zien hoe mensen naar de dingen van hun eigen tijd hebben gekeken, wat zij belangrijk vonden.
Wat je ook kunt zien is wie de baas was, wie het geld en de macht had om kunstvoorwerpen te laten maken.
Je zou kunnen zeggen dat deze nieuwe kunstvormen democratischer werken, andere groepen dan machtshebbers kunnen nu hun kijk op de wereld laten zien.
Daarnaast staat er ook nog een project op stapel met Duitse en Nederlandse kunstenaars.
Bijlage:
mantel der liefde.jpg
mantel der liefde.jpg [ 48.19 KiB | 3115 keer bekeken ]
Volop werk aan de winkel dus. Op het moment van publicatie van dit interview exposeert Marianne in ArtRoom in Roermond waar de PMAB-boekjes worden tentoongesteld samen met ander werk en installaties van een aantal van de deelnemers.

De eigen website die door een vriend werd gebouwd en onderhouden was heel mooi, maar voor haar lastig zelf bij te houden. Door op internet te surfen kwam ze bij Exto terecht en vond het er goed uitzien.
Zij is toen zelf een website naast haar andere site gaan opbouwen om deze actueel te houden en dat beviel zo goed, dat nu alleen de Extosite nog bestaat. De vormgeving bevalt en de ondersteuning is prima.

Heb je nog een vraag aan Marianne? Stel deze dan hier.


Riann


Bericht: #1
13 dec 2012 21:40
Profiel
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast



Zoek naar:
cron
Powered by phpBB