Naam: Peter de Volder
Woonplaats: Deventer
Opleiding: Kunstacademie "‘s-Hertogenbosch
Discipline: Schilderen/Tekenen
Site: www.peterdevolder.exto.nl en www.peterdevolder.nl

Wie of wat inspireert je in/voor je werk?
'Inspiratie... Dat is een groot en vaag woord.
Ik ga gewoon aan het werk, begin te schilderen, en ergens op het doek ontstaat er iets dat mogelijkheden biedt. Dat kan een kleurencombinatie zijn, maar ook de manier waarop iets geschilderd is. Die kleine vonk is het begin. Daar moet je naar toe werken. Als dat inspiratie is oké. Maar volgens mij is het gewoon iets dat uit het schilderen voortkomt. Uit werken. Een compositie kan ook een vonk geven. Gewoon omdat het geheel zo goed' zit'. Daar moet wel eerst voor gewerkt worden. Werken blijft dus het begin van alles.
Natuurlijk kan ik niet altijd werken. Soms is er gewoon niets, is elke kleur die ik toevoeg niet de goede kleur. Dat heb ik snel door en dan ga ik natuurlijk niet verder. Noem het een gebrek aan inspiratie.'

Heb je als je begint aan een doek wel een soort van idee, onderwerp of thema in je hoofd waar het naar toe zou kunnen gaan?
‘Ik begin te werken vanuit een tekening. Dat begin laat ik al snel los. Wat niet past, past niet en gaat er uit. In dat opzicht ben ik ook helemaal geen realistische schilder. Maar bijvoorbeeld bij het landschap met de populieren ben ik begonnen met de populieren, frontaal in beeld en daarna langzaamaan de rest.'

Zijn er kunstenaars die je inspireren en waarom ?
'Willem de Kooning, Bonnard. Gewoon omdat ze geweldig werk hebben gemaakt dat aansluit bij wat ik zelf doe. Vooral Bonnard neem ik al mijn hele schildersleven mee. Die komt altijd weer terug. Ik vind niet dat het schilderen van landschappen erg inhoudelijk is. Maar ik denk ook dat de inhoud vanzelf van een doek af straalt als een schilderij gewoon echt iets te vertellen heeft. De inhoud voor het schilderen stellen, is een valkuil.'
Ofwel: 'Inhoud is een glimp', zoals De Kooning het verwoordde.

'Ik bewonder Bonnard en bijvoorbeeld ook Manet om wat zij op latere leeftijd nog allemaal zijn gaan maken. Die enorme waterlelies van Monet, daar heeft ie na zijn 70ste flink op zitten zwoegen en hij heeft heel wat werk in stukken gesneden omdat het niet lukte. Kijk, dat is iets anders dan op je 60ste met pensioen, en liever nog eerder. Mij spreekt dit enorm aan. Ook Bonnard heeft na zijn 65ste nog flinke kleurveranderingen doorgevoerd en heeft daarna ook zijn allerbeste werk gemaakt. Maar het ging allemaal niet zo maar, het kostte veel moeite. Maar ze deden het, omdat het werk voor ging.'

Inhoud voor het schilderen stellen is een valkuil stel je, kun je dit uitleggen, gaat dit dan volgens jou ten koste van de vorm, het beeld? En wat is voor jou inhoud van een schilderij? Moet volgens jou een goed schilderij altijd een inhoud hebben, of hoeft dat niet?
‘In mijn geval is het belangrijk om gewoon te gaan schilderen en niet te denken ik ga nu iets maken over de dood of wat dan ook. Dan slaat mijn werk dicht en blijf ik piekeren of ik bij wat ik al heb nog wat zwarte bloemen bij moet plaatsen, of een doodskist, een kruis... Een schilderij mag wel inhoud hebben. Het werk van bijvoorbeeld Edvard Munch is waanzinnig inhoudelijk, maar wel altijd ingebed in een realistisch thema, een mens, een bos etc. . Om terug te komen op Bonnard, in 1940 stierf Marthe zijn vrouw, en vanaf toen leefde hij een eenzaam kunstenaarsleven. Dat heeft hij op de een of andere manier allemaal in bijvoorbeeld die badende vrouwen gestopt: hij beeldde alweer Marthe af, zijn ideale model, maar ze was toen al dood. Dat gekoppeld aan het water en die badkuip, die bronnen van leven… En dan ook hoe die werken geschilderd zijn.‘

Werk je volgens een bepaalde methode?
‘Mijn werkwijze. Ik ga uit van een tekening of een foto. De tekening kan ook in het atelier gemaakt zijn. De tekening breng ik over op het doek. Met houtskool. En meteen al verander ik dingen. Ik zet er iets bij, haal uit het oorspronkelijke beeld iets weg. Ik verlaag de horizon, plaats een paaltje en een extra boom.
Een schilderij moet uiteindelijk een soort onbekommerdheid uitstralen, alsof alle elementen, bomen etc. zeggen: ik ben er gewoon. Die uitstraling geeft het beste werk. Dat betekent dat ik op alle momenten nog dingen verander. Er gewoon 'even' in zet. En zo een werkstuk open probeer te houden.’
‘Ik werk lang op een doek. En elk doek bestaat uit heel wat dunne lagen. Iets er even in zetten, bestaat eigenlijk niet.
Kleur is belangrijk. En hoe iets geschilderd is. Wat dat betreft ben ik een echte schilder. Ik heb wel meer literair werk gemaakt. Maar ben daar op teruggekomen. Wel heb ik van dat werk veel geleerd. Mijn werk ziet er nogal los uit, maar ik denk er weldegelijk flink over na. Ik houd ook dingen in beraad: schrijf ze op: een boom hier een kleur daar, en gebruik die notities soms wel soms niet.‘

'Het mooist van schilderen vind ik de laatste stadia. Als de compositie klopt en het nog gaat om kleur toevoegen, de intensiteit van een kleurenveld verminderen of juist verhevigen. Daar neem ik de tijd voor.'

'Als ik niet verder kan zet ik een schilderij aan de kant. Dan heb ik allerlei verbeteringen overwogen, maar weet het niet. Een paar weken later, soms ook een paar maanden later, kan ik het doek pakken en er in een keer iets aan veranderen. Dat gebeurt eigenlijk vanuit het niets. En ik kan er blind op vertrouwen dat dit de juiste toevoeging/verandering is. En het is echt ook altijd een andere oplossing dan ik tevoren bedacht had.'

Je verteld dat je eerst meer ’literair’ werk hebt gemaakt maar daar op terug gekomen bent. Bedoel je hier werk met een ‘een verhaal’, inhoud’ erachter? En waarom werk je niet meer op die manier, is dit een geleidelijke ontwikkeling geweest of een bewuste keuze hiermee te breken?
‘Met meer literair werk bedoel ik het bij elkaar plaatsen van herkenbare dingen - mensen, voorwerpen, handen, benen, voeten, bloemen, noem maar op- die gezamenlijk iets oproepen wat een verhaal oplevert. Voor elke kijker wel een eigen verhaal, dat wel. Zo open bleef het dan nog net. Maar hier ben ik abrupt mee gestopt omdat het een doodlopende weg werd. Ik zat op een bepaald moment meer te denken en aan het schilderij zaken bij te schilderen, te retoucheren, dan dat ik echt vrijheid voelde. En vrijheid lijkt me belangrijk om goed werk te maken.’

Hoe omschrijf je jouw werk?
'Ik werk met stippels kleur, strepen kleur, vlekken, zachte droge vlekken over die vlekken heen. Ik werk duidelijk vanuit de verf. Laag over laag. iets er bij en iets er af.'

Welk werk is voor jou belangrijk/neemt een speciale plek in? en kun je aangeven waarom?
Er is een schilderij van Bonnard (Paisaje del Sur: Le Cannet uit 1945 – 46) dat ik specifiek belangrijk vind. Wat hij daarin doet, wil ik als uitgangspunt gebruiken: de wijze van werken, het vegen en poetsen, en het kleurengebruik.

Hoe profileer je jezelf?
‘Ik werk elke dag. Daarnaast heb ik voor één dag in de week een baan er bij. Maar ik geef geen les.
Op een kunstacademie les geven lijkt me geweldig, maar ik zie mezelf niet in een activiteitencentrum of zoiets. Dat is me te veel om de gezelligheid. Ik ben lid van het GBK in Deventer. Een kunstenaarsvereniging. Mijn netwerk is zo klein dat er van geen netwerk sprake is. Ik sta wel op diverse kunstenaarsites. en heb mijn eigen website die vrij goed bezocht wordt.
In december wordt ‘Geel veld in de zomer’, geveild via het internet via Artfact, een internationaal gebeuren. Hier ben ik voor gevraagd om mee te doen.'

Exto
‘Ik ben jaren geleden al Exto tegen gekomen. Volgens mij stond dat toen nog in de kinderschoenen. En heb daar meteen gebruik van gemaakt.
Dat bevalt prima. Er kijken toch veel mensen op zo'n algemene site. En ik word altijd snel en prima geholpen met een vraag. Ook dat is belangrijk. Een paar keer heb ik gebruik gemaakt van het Exto-forum, maar ik vind dat dat wel een hele verbetering gebruiken kan; dat is nauwelijks serieus te nemen en meer een onderonsje voor een aantal vaste klanten.’


Heb je nog vragen aan Peter? Stel ze hier!