Toon onbeantwoorde berichten | Toon actieve onderwerpen



Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 7 berichten ] 
 Interview met Marlies Zijlstra 
Avatar gebruiker

Berichten: 4749
Naam: Marlies Zijlstra
Woonplaats: Norg
Opleiding: Het Leven
Discipline: Fotografie
Website/s: http://marlieszijlstra.exto.nl
http://www.arcte.nl

Bijlage:
Marlies Zijlstra.jpg
Marlies Zijlstra.jpg [ 10.37 KiB | 3830 keer bekeken ]




Kun je iets vertellen over je inspiratie en werkwijze?
"I like the idea that simple and unimportant things can be the source of great beauty. " - Saul Leiter
Tijdens het fotograferen raak ik mijn bewustzijn van tijd kwijt. Ik ga op in het moment en dat moment voedt me. De natuur inspireert me op velerlei manieren. Door te kijken en dichterbij te kijken zie ik steeds meer en daarover kan ik me eindeloos verwonderen. Het waarnemen van de wereld op die manier inspireert de creatieve geest, ze lijkt alles in zich te dragen wat wij nodig hebben. Ze spiegelt en confronteert, ze geeft en neemt en is nooit veroordelend. Alles is goed precies zoals het is.
Zo heb ik ook lange tijd gewerkt met de foto's zoals ik ze had gemaakt. Puur, zonder bewerking. Precies goed zoals het is.
Als me gevraagd werd hoe ik werkte dacht ik: 'Ik doe maar wat'. Lange tijd heb ik me daarvoor geschaamd. Totdat ik op een tentoonstelling was van Saul Leiter. Hij laat zien dat je pretentieloos kunt fotograferen en daar prachtige foto's mee kunt maken. Die alle toeters en bellen weglatende bevrijdende oprechtheid raakte me diep. Ik voelde me erkend door zijn woorden. De techniek interesseert me niet zo. Het gaat om de beleving en de compositie. Dat het beeld je recht in je hart kan raken. Dat je kijkt en dichterbij kijkt en blijft kijken en je je verwondert.
Vraag me dus niets over de lens, maar vraag me wat de lens mij brengt. Het gaat er niet om hoe ik de techniek van het fotograferen gebruik. Maar om, hoe wil je zelf de foto laten zijn? Experimenteer en doe het op jouw manier.
Durf uniek te zijn.
De laatste tijd ben ik aan het experimenteren met het bewerken van foto's. Niet zozeer om de oneffenheden van de foto weg te nemen, meer om de foto te combineren met tekst en om te spelen met het beeld. Op welke manier komt het beeld dat ik wil laten zien nog meer tot uitdrukking? Wanneer raakt het beeld mij? En dan is het goed. Ik wil de puurheid behouden en de intensiteit vergroten.

Bijlage:
It's not an apple.JPG
It's not an apple.JPG [ 42.36 KiB | 3830 keer bekeken ]



Hoe ben je bij fotografie terechtgekomen? En heb je wel eens andere 'dingen' uitgeprobeerd, zoals tekenen of kleien?
Wanneer ik precies begonnen ben met fotografie weet ik niet meer. Mijn vader had vroeger een doka in de kelder en ontwikkelde daar zijn foto's. Dat vond ik een intrigerend proces. Ik hield ervan om door de lens te kijken en te spelen met verhoudingen. Tijdens mijn studie koos ik voor fotografie bij een handvaardigheidstentamen. Dat lag voor mij voor de hand, want daar voelde ik me in thuis. Samen met een studiegenoot maakte ik foto's van de achterkant van mensen. De foto's ontwikkelden we en drukten we zelf af. Het is een van de weinige opdrachten die ik me nog kan herinneren.
Voor tekenen had ik geen talent, zeker niet als het iets moest worden, en mijn cijfers waren dan ook altijd laag. Voor mij is het wel een manier om me te stabiliseren. Ik teken nu vooral voor mezelf én in opdracht (SpiegelBeelden: http://www.arcte.nl/page7.php).
Houtbewerking vond ik leuk. Kleien vond ik heerlijk. Maar ik heb me daar nooit verder in bekwaamd en ik geloof niet dat ik daar getalenteerd genoeg voor ben.
Spelen met taal is iets wat ik al van jongs af aan doe. Ik geniet er van en het helpt me de soms holle gedachten in woorden en klanken te vangen. Ik combineer vaak woord en beeld in mijn werk, waarbij het beeld er meestal eerder is dan de woorden, hoewel ik op dit moment ook bezig ben spelenderwijs woorden in beeld te vangen.


Welk werk is voor jou belangrijk/neemt een speciale plek in?
Webdanser. Hoe een spinnenweb de geest tot sprookjes en verhalen kan verleiden. Ik kan er uren naar kijken en wegdromen op de beelden die ik zie, hoe het licht speelt met materie.

Bijlage:
Webdanser.jpg
Webdanser.jpg [ 184.53 KiB | 3830 keer bekeken ]




In jouw wijze van leven en werken staat verwondering en het positieve centraal. Spiritualiteit en inspiratie zijn met elkaar verweven. Esthetiek als helend en verlichtend element. Dat bewonder ik, wellicht juist omdat ik het idee heb uit eenzelfde bron te putten, maar er hele andere 'dingen' tegen te komen. Daarom ben ik nieuwsgierig naar hoe jij staat tegenover kunst die zich meer focust op de beproevingen en het lijden in het menselijk bestaan.
Als voorbeeld hierbij een foto van de kunstfotograaf Jan Saudek.


Bijlage:
The girl i loved - Saudek 1995.jpg
The girl i loved - Saudek 1995.jpg [ 55.75 KiB | 3830 keer bekeken ]


Hoe verhoudt zich dit werk tot jou en jouw werk? Wat zijn de overeenkomsten en verschillen. Wat roept het bij je op? Welk werk van jou zou jij er tegenover zetten?

Je leven is het referentiekader van waaruit je de werkelijkheid van nu waarneemt en interpreteert. Soms is het maar nauwelijks mogelijk om in het NU te zijn, omdat het verleden nog zoveel aandacht vraagt. Kunst is een expressievorm waarin uiting wordt gegeven aan je eigen leven (inclusief illusies, verwondering, geluk, trauma's) de wereld waarin je leeft, de wereld waarin je zou willen leven.
Dit kan nooit anders dan vanuit je eigen referentiekader. Dat is het mooie van kunst, want elk referentiekader is anders en daardoor onuitputtelijk.
Zo voel je je de ene periode beter dan de andere periode en dat uit zich meteen in de keuzes die je maakt, de kleuren die je gebruikt, de materie die je aantrekt, de thema's die je kiest. Vaak zijn het de momenten van uiterste melancholie of uitzinnige vreugde waarin creativiteit het meest wortel schiet. Misschien wel omdat dan de rede hormonaal is afgescheiden. Ik hou dan ook meer van vrije kunst dan van berekenende kunst (hoe knap ook, ik heb niet veel met Escher). Ik wil expressie zien, emotie. Het moet me raken. Ik moet er als het ware in kunnen verdwijnen.

Ik kan me erg goed voorstellen dat kunst als expressievorm noodzakelijk is om de beproevingen en het lijden te kunnen uiten. En een kunstenaar is voor mij niet per definitie iemand die een leven vol beproevingen en lijden moet hebben gehad.
Kijk ik graag en lang naar deze foto? Nee. Saudek confronteert zichzelf en de kijker met het geteisterde lichaam. De naakte realiteit. Het onvolmaakte dringt zich aan ons op en wordt wat mij betreft vergroot en verhard op deze foto. Terwijl het onvolmaakte juist iets zachts en schitterends heeft. Ik vind dat in deze foto niet terug. En misschien is het voor anderen daardoor juist troostend.
Hoewel je in zijn foto's absoluut zijn eigen leven terugvindt - ook de zachtheid van het vaderschap - vind ik zijn foto's vaak hard en ruw, hier en daar gekleurd met enig sarcasme. We hoeven niets te verhullen, transparantie is een groot goed, maar kijk ik graag naar deze beelden? Nee. Wel naar die beelden waar het zachte in terug te vinden is. En natuurlijk zegt dat alles over mij.

Kunst is een uitingsvorm van een persoonlijk leven, persoonlijke voorkeuren, verlangens, vermogens en onvermogens. Anderen herkennen zich hierin, soms helemaal, soms ten dele, soms niet. En vaak wordt het oorspronkelijke verhaal van het beeld omgezet in een nieuw verhaal, het verhaal van de kijker.
Terwijl, misschien, de fotograaf (- kunstenaar) vooral veel 'plezier' beleefde aan het voorbereiden, maken en onderzoeken van het beeld, omdat dat hem weghield van de werkelijke wereld van het NU en van de beproevingen en het lijden. Saudek vertelt ergens in een documentaire over de woorden van een vrouw die meer dan een collega was. Zij zei over kunst: "art is nonsense" waarop Saudek zegt: "that is a beautiful definition - we should stick to that".
We kunnen kunst ook te serieus nemen.

Het is lastig er een werk van mij tegenover te zetten, omdat het zo totaal anders en natuur is. Het eerste beeld waar ik aan moest denken was dit:

Bijlage:
..JPG
..JPG [ 129.03 KiB | 3830 keer bekeken ]


Omdat in het uitgebloeide leven nog steeds schoonheid is te vinden. Juist in het onvolmaakte schuilt het volmaakte.

"Art is nonsense - we should stick to that"



Hoe profileer je jezelf?
Fotografie is een onderdeel van een scala aan arctiviteiten. Alles wat ik doe en onderneem heeft tot doel dat ik anderen in aanraking en verbinding laat komen met de schoonheid die ze in zichzelf dragen. Bewust zijn van schoonheid helpt bij het bewust zijn van de mooie wereld die er al is. Dit bewustzijn helpt je meer verantwoordelijkheid te nemen voor jezelf en voor de wereld. Deze spiraal kan zich alleen maar vergroten. Als je het eenmaal weet kan je het niet niet meer weten.
Naast fotografie werk ik vooral met mensen die benieuwd zijn naar wat zich onder de oppervlakte bevindt. Dat wat niet meteen zichtbaar is. Dat wat zich nog niet heeft laten zien aan het bewuste. Dat doe ik door te arcteren. Ik gebruik mijn wijsheid en hulpmiddelen die de ander kunnen helpen gemakkelijker het denken en analyseren even los te laten en te ervaren wat er nu werkelijk IS. Bijvoorbeeld: opstellingen, labyrintloop, spiegelbeelden (procestekeningen), bewonderwaaier

Met mijn foto's exposeer ik af en toe. Dat organiseer ik zelf door mogelijke expositieplekken aan te schrijven. Zoals bijvoorbeeld ziekenhuizen. Waarom daar? Omdat ik het belangrijk vind dat mensen even weg kunnen dromen in een beeld en contact kunnen maken met schoonheid, ziel en gezondheid.


Bijlage:
Ontmaskerd.jpg
Ontmaskerd.jpg [ 48.16 KiB | 3830 keer bekeken ]





Heb jij ook een vraag aan Marlies? Stel hem hier.


> Agnes Frijlink

_________________
Alles kan........, in principe...


Bericht: #1
29 jun 2012 09:13
Profiel

Berichten: 1
mooie foto's


Bericht: #2
01 jul 2012 22:41
Profiel

Berichten: 7
Dank je wel Marion!


Bericht: #3
02 jul 2012 09:13
Profiel
Avatar gebruiker

Berichten: 13412
Woonplaats: ermelo
Prachtig zoals je het tijdelijke vastlegt!

Hoe komt het dat bij die laatste foto (ui?) de achtergrond zo effen zwart is terwijl het toch een buitenopname is (lijkt me)?

_________________
De kleinste afstand tussen twee mensen is een glimlach :)


Bericht: #4
09 jul 2012 16:43
Profiel

Berichten: 7
Dank je wel Walda!

Ik lees je bericht, net terug van vakantie, vandaar de late reactie.
Het tijdelijke vereeuwigen. Ik hou er van, er is zóveel te zien! Er is zóveel beweging in ontstaan, groei en sterven...
Spelend met de woorden vraag ik me af of het andersom ook mogelijk is. Het eeuwige 'vertijdelijken'.

De foto is inderdaad een buitenopname van een sierui.
Gemaakt met telelens, bij ochtendlicht, tegen een donkere achtergrond: het deel van de tuin waar schaduw is, geen zon op of door valt. Scherpstellen op object, achtergrond vaag (scherptediepte: groot diafragma (klein f-getal).

Hartegroet,
Marlies


Bericht: #5
30 aug 2012 16:51
Profiel
Avatar gebruiker

Berichten: 3300
Woonplaats: olst-wijhe tussen deventer en zwolle
mooi interview , wat je schrijft over kunst en wat jou beweegt... herken er veel in

_________________
SCHILDERIJEN GALERIE JOKE PROPER

Het geschilderde beeld is niet zozeer belangrijk, de gedachtenstroom die het beeld oproept is dat wel l


Bericht: #6
30 aug 2012 21:47
Profiel WWW

Berichten: 7
Dank je wel Joke!
Ik ben benieuwd naar wat je het meest herkent in het verhaal.


Bericht: #7
31 aug 2012 01:03
Profiel
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 7 berichten ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast



Zoek naar:
Powered by phpBB