Naam: Walda van der Heijden-Mees (ik gebruik mijn meisjesnaam).
Geboren in Zuidlaren (Dr) en wonend in Ermelo (Gld)
Ik maak beelden in keramiek en brons.
Ik heb de Akte N20 die ook de bevoegdheid geeft les te geven in handvaardigheid.
Website: http://waldamees.nl



Na met alle materialen kennisgemaakt te hebben bleek dat klei me het beste lag.
Na een aantal jaren lesgegeven te hebben en een aantal kinderen gekregen te hebben ben ik weer begonnen met boetseren. Met kinderen in de buurt kan je je creativiteit trouwens op allerlei manieren uiten.
Later heb ik ook een paar cursussen gevolgd om met was te leren werken (met name het opzetten van het ‘geraamte’ is van groot belang.)

Mijn omgeving zorgt voor inspiratie: vogels, paarden, honden, mensen enz.
Bij het boetseren in klei werk ik graag vanuit een flinke bonk klei terwijl ik voor het brons met kleine stukjes was het geraamte bekleedt en verder de vorm uitbouw.

Een van de werken die bij mij een speciale plaats innemen is de buizerd ‘Wie doet me wat’.
Zijn blik, de kracht die hij uitstraalt, de gevangen vorm.
Samen met de Springer geeft me die een gevoel van tevredenheid. Elk nieuw werk is weer een vechten met de voor mij juiste weergave van wat ik wil.




Je beeldtaal is behoorlijk eigen, met name de opengewerkte beelden. Het lijkt alsof je daar aan het uitvinden bent hoeveel je weg kan laten. Is dat ook zo? Kun je daarover iets vertellen aan de hand van dit beeld:




Mijn 'beeldtaal' is bij toeval ontstaan: Een buizerd die weg vloog uit de tuin terwijl ik graag had dat hij bleef zitten, dan dus maar zelf maken (was inmiddels al bezig met een cursus werken in was bij Alice Broer: Maandag/wasdag).
Toen de kop en een deel van de schouders klaar was vond ik hem er al zitten, zo is het ontstaan.

Inderdaad probeer ik zoveel mogelijk weg te laten mede geinspireerd door vlotte schetsen die ook veel suggereren zoals bv de Leeuw van Rembrandt.
- Met name bij de Springer vind ik dat zeer geslaagd: ook al is het paard minimaal weergegeven toch zie je waar de massa zit (en dus de spierkracht).
- Bij Samen (de bolle vinkjes) heb ik de nadruk proberen te leggen op het samen(knus) zitten, het verschil tussen beiden en de overeenkomst, en de 'neuzen' dezelfde kant op.
De luchtige constructie benadrukt hier dan mede de lichtheid van het dier. Dit is echter een analyse achteraf, nadat het werk is ontstaan.




Als je je eigenontwikkeling door de jaren heen overziet, hoe zou je deze dan omschrijven?
Wat mijn eigen ontwikkeling betreft:
- blijf ik werken vanuit mijn gevoel, en dat is niet veranderd
- mijn handen zijn vaardiger geworden in het weergeven van de vormen die ik zoek
- ben ik beter geworden in het benutten van de eigenschappen van het materiaal


Naast mijn bezigheden aan eigen beelden geef ik 5 dagdelen per week gelegenheid aan mensen die willen boetseren (groepjes van ongeveer 6 personen) en ik help ze bij de technische problemen die ze daarbij tegenkomen. Dat werk moet natuurlijk drogen en gebakken worden en het wordt daarna eventueel door hen geglazuurde werk. Ook dus daar gaat aardig wat tijd mee heen. Maar dit is tijd die ik zelf kan indelen, iets dat ik erg plezierig vind.
Aan het eind van het seizoen gaan we met de groepjes Raku stoken, dat zijn heel gezellige dagen.

Een aantal keren per jaar sta ik op een kunstmarkt (waar ik vaak leuke ontmoetingen heb met mede-extoërs). Verder wordt ik regelmatig gevraagd te exposeren in galeries of bij andere kunstroutes dan die in de eigen streek. Ik wordt niet vertegenwoordigd door een vaste galerie.
In Ermelo hebben we een kunstcafé, dat houdt in dat mensen die zelf dingen maken of geïnteresseerd zijn elke eerste donderdag van de maand bij elkaar komen in een café. De opkomst is heel wisselend. Er wordt onder meer werk besproken.
Verder ben ik deelnemer aan de Noordwest Veluwe Kunstroute, daar ontmoet je (tijdens de voorbereidingen en bij evaluaties) ook veel collega’s.




Mijn netwerk uitbreiden gebeurt meer door persoonlijk contact (markten, exposities, kunstroutes) dan door middel van Linked In en Facebook. Ook het Exto forum is een vorm van contact die de basis kan leggen voor persoonlijke ontmoetingen.

In de zomer van 2006 hoorde ik van Exto via een lokale kunstenaar en de Exto site is mijn hoofdsite.
Ik ben regelmatig op het forum te vinden.


Heb je dromen/ideeen/doelen voor de toekomst (op beeldend gebied)?
In de toekomst hoop ik zo door te kunnen gaan, misschien iets meer nadruk leggen op sociale interactie (Zoals Samen Sterk, Nestvlieders e.d.).
Een droom is dat de Koningin 'valt' voor m'n Springer , als collega zou ik dat helemaal een eer vinden.
Het zou natuurlijk leuk zijn als men mij weet te vinden om eens een prijs te ontwerpen.

Hoe dan ook, ik ben een tevreden mens en voel me bevoorrecht dat ik kan doen wat ik doe.


>
Heb jij ook een vraag aan Walda, stel hem hier!

Agnes Frijlink

Leuk interview Walda. Een vraag heb ik niet, maar ik bewonder jouw kunst van het weglaten.
En wat de koningin betreft: wacht maar tot ze met pensioen gaat en meer tijd heeft om rond te kijken! Komt ze vast een keer binnen vallen.
___________________________

http://www.pitavreugdenhil.nl

Ik ben gek op je werk. Het is zo eigen. Jammer dat je zo ver weg woont, anders kwam ik graag een cursus bij je volgen.

Boeiend interview Walda en je maakt echt mooi werk vooral de portretten vind ik erg mooi,heel veel succes met je verdere loopbaan

Dank meiden, voel me gevleid

Hallo Walda,
Leuk om deze kant van je te zien. Door onze contacten via "support" bleef deze kant onderbelicht.
Veel succes verder.
Groet,
Aafke Steenhuis

Lieve walda,

Een leuk interview is het geworden! spring en de twee paardjes zijn mijn favorieten ( en nog veel meer hoor) Groet Joke

top walda!! ik ben mighty proud op mn grote zus!
xxw

Ook jullie dank voor de leuke reactie.
Ha Wiem, goed je hier te zien!!

Wat leuk al weer een creatief Meesje.

hallo Walda, mooi werk! ik moet denken aan een vriend van mijn broer (de schilder Herman Tulp) Gabriel Gressie, die bijna dagelijks op Facebook ons op de hoogte houdt van zijn werk en wel en wee. Altijd vogeltjes of andere kleine diertjes, de liefde spat eraf, net als bij jouw beelden.
groet, Lineke Tulp

Ja Walda,
Leuk om meer van je werk te zien en te horen.
Ben erg gecharmeerd van je uil.
Mooie invalshoek: de kunst van het weglaten.
Succes!
Els vegter

Leuk om dit te lezen, Walda, zeker nu we elkaar persoonlijk ontmoet hebben. Je opengewerkte dieren zijn ook mijn favoriet, met name de buizerd.
Veel succes verder.
Angeline.

Leuk om te lezen, Walda. Ook ik heb je "open" dierenbeelden al regelmatig kunnen bewonderen. Hartstikke mooi.

Leuk jullie reacties, dank.