Toon onbeantwoorde berichten | Toon actieve onderwerpen



Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 
 Interview met Marinel Vieleers 

Berichten: 71
Naam: Marinel Vieleers
Woonplaats: Wierden
Opleiding: Pabo, lessen van diverse kunstenaars en jarenlang experimenteren.
Discipline: Beeldhouwkunst, sculpturen in brons en andere materialen.
Site; www.marinel.exto.nl en www.marinel.nl
Bijlage:
Marinel atelier.jpg
Marinel atelier.jpg [ 51.15 KiB | 2188 keer bekeken ]

Na haar werk in het onderwijs, is Marinel Vieleers lessen gaan nemen bij diverse kunstenaars in boetseren; anatomie en model boetseren. Daarbij heeft ze ook leren werken met was, het maken van mallen en het gieten in brons. Tijdens haar eerdere studie aan de PABO had ze kunstgeschiedenis als hobby, en tekende ze veel. Na jaren van experimenteren met klei is ze sinds 1990 officieel beeldend kunstenaar en aangesloten bij de BCK- Overijssel.

Inspiratie
Mensen en hun handelen inspireren Marinel Vieleers. Vooral door dat wat ze juist niet zeggen maar door hun doen en laten toch duidelijk maken en bloot geven.
Ze komt vaak tot nieuw werk als ze ‘gepakt’ word door een gebeurtenis of door een reis naar andere culturen, andere landen, andere gewoontes en woonomstandigheden. Dat kan dan langere tijd door haar hoofd spelen of opgeschreven worden als idee. Het komt er dan uit als ze ineens een idee krijg wat ze daarover moet vertellen, wat ze moet maken.
Marinel omschrijft haar werk als '…. een knipoog naar het leven om mij heen, waar ik zowel waarnemer als verteller ben. Ik kijk hoe mensen leven, wonen en werken, keuzes maken, kortom hoe ze leven. Dat verwerk ik relativerend en met een beetje humor in mijn werk..'
Het werk van andere kunstenaars die een zelfde manier van werken hebben als zijzelf, met een schetsende en rauwe manier kunnen haar ook inspireren.

Werkwijze en methode
Door als toeschouwer op een afstand naar mensen te kijken en ze te observeren legt ze de momenten vast die haar opvallen en verwerkt deze in haar beelden..
Ze maakte jaren lang mensfiguren, waarbij ze trachtte om zoveel mogelijk details weg te laten. Het werk werd hierdoor bijna een lijnenspel, waarin ze toch probeerde in dat subtiele lijnenspel die emotie en kwetsbaarheid te laten zien die ze voor ogen had. Uiteindelijk is het vaak de houding die het verhaal verteld. Een voorbeeld hiervan zie je in ‘Together strong', alle figuren hebben één arm en één been, toch lijkt het of de meeste wel twee armen en benen hebben. Samen houden ze elkaar op de been.
Bijlage:
together strong.jpg
together strong.jpg [ 42.79 KiB | 2188 keer bekeken ]

Na deze periode van zoveel mogelijk details weglaten in de mensfiguren is ze met thema’s gaan werken om een onderwerp meer uit te kunnen diepen.
Het eerste thema was: “boven het maaiveld”en speelde in de tijd van Pim Fortuin en Theo van Gogh.
Marinel vroeg zich af wat al die bekende mensen zoals bekende zangers, TV iconen en politici in anderen voor emoties naar boven haalden. De emoties van jaloezie, adoratie, enz.
Zo ontstond het beeld 'Adoratie';
Bijlage:
adoratie.jpg
adoratie.jpg [ 31.4 KiB | 2188 keer bekeken ]

Het laatste thema waar Marinel mee werkt gaat over het ‘thuisgevoel’. Dit thema gebruik ze al enige jaren en ontstond door een gebeuren in haar naaste omgeving. Het riep de vraag op wat het is wat het thuisgevoel van mensen bepaalt.
'Een dak boven je hoofd is een eerste levensbehoefte, maar waardoor voelt iemand zich thuis ? Wat is essentieel en is dat voor iedereen gelijk ? Miljoenen mensen verlaten huis en haard, alles achterlatend wat ze hebben en wat hen lief is. Ze gaan op zoek naar een beter bestaan. Hoe vinden ze weer een “thuis” ?
Verhuizen: Is dat een begin van een nieuwe fase in je leven, of grote bezorgdheid om de veilige haven waarvan afscheid moet worden genomen ? Wat ga je missen?'

Al deze vragen en gevoelens spelen nog steeds in het werk; op zoek naar het 'thuisgevoel' .
Een voorbeeld uit deze serie is 'Gezin aan tafel'. De benen van de ouders vormen tegelijkertijd de poten van de tafel, de kinderen zijn nog afhankelijk.
Bijlage:
Gezin aan tafel.jpg
Gezin aan tafel.jpg [ 49.91 KiB | 2188 keer bekeken ]

Hoewel het accent op het ogenblik steeds meer verlegd wordt naar de huizen zelf; 'een huis is je thuis daar moet je je beschermd kunnen voelen. Moet een goed fundament hebben. Daar trek je jezelf terug om tot rust te kunnen komen of om te schuilen'.
In het nieuwste werk wordt geen brons meer gebruikt (wat haar ook fysiek te zwaar wordt) maar koper, cement, lood en andere materialen. Op deze manier is het gemakkelijker en sneller te improviseren en kan Marinel nog directer op haar gevoel afgaan. Toevalligheden die zo ontstaan, kunnen blijven bestaan. Twee voorbeelden van werken zijn '….en toen was er lucht’ en….' en '....en toen was er water”. Het licht in het eerste werk kan echt branden en de kraan werkt ook echt in het tweede werk.
Op de vraag of ze deze werken iets verder kan toelichten en wat ze wil uitdrukken door al haar ‘huizen’ op zulke dunne en kwetsbare fragiele pootjes te plaatsen, antwoordt Marinel: 'Het zijn de funderingen van het huis maar ook de fundering van de bewoners, de gezinnen die er wonen. Mensen hebben levensaderen, maar huizen ook. Het huis is als een 2e huid van mensen. Gas water en licht hebben we nodig om in een huis te kunnen leven, om ons thuis te voelen. Een koud donker huis is ongezellig en daarin kunnen we niet leven.
Ik houd al mijn werken fragiel , om de kwetsbaarheid en onvolmaaktheid van het leven en de mensen aan te geven. Bovendien lijkt het een stukje zekerheid te geven. Hoog en droog.
Vanuit een 'veilige' hoogte de wereld bekijken. Alles is betrekkelijk Die veilige hoogte zit in al mijn werk wel enigszins, misschien onbewust mijn eigen behoefte?'

Bijlage:
...en toen was er licht...  -  ...en toen was er water... .jpg
...en toen was er licht... - ...en toen was er water... .jpg [ 70.29 KiB | 2188 keer bekeken ]

Marinel werkt in etappes. Als het idee concreet wordt in een beeld in haar gedachten, moet het er ook zo snel mogelijk uit en wil ze het liefst zo snel mogelijk een opzet maken, ook al is het maar voor tijdelijk. 'Ik moet het zien staan. Hoe groot moet het worden, hoe iel, wat voor materiaal. Soms als de “schets”er staat en de eerste indruk is niet goed, haal ik desnoods alles weer uit elkaar en verander het of ga zoeken naar de juiste vorm'.
Tijdens het werk creëert ze voor zichzelf altijd een heel verhaal om het beeld heen en ze hoopt dat ook de kijker dat oppakt. Ze probeert het menselijke in de bouwwerken te laten zien en ook vaak iets van het karakter van de bouwer of bewoner. Het zijn maar subtiele details die dat alles weergeven.
De 'tand des tijds' of invloed van mensen op de gebouwen spelen vaak mee in het werk. Geïnspireerd hierbij door Taweni Gondwe uit Zuid Afrika die schreef:
'de afgedankte restanten van andermans verleden worden herboren als levendige en expressieve bestanddelen van het heden.'

Marinel is gefascineerd door de schoonheid van het imperfecte. De gelaagdheid van ouderdom en het verval. De imperfectie die ontstaat door toevallige omstandigheden maakt een huis, een muur, een schutting, hout of steen boeiend. Het is doorleefd en het toont een stukje van zijn geschiedenis.
Bijlage:
koperen huisjes.jpg
koperen huisjes.jpg [ 47.08 KiB | 2188 keer bekeken ]

Schetsen en voorstudies op papier gebruikt Marinel eigenlijk niet, een schets is alleen om een idee te bewaren. Ze moet het beeld zien staan, ze werkt snel, zet het dan tijdelijk weg en kijkt er nog heel veel naar. Ondertussen kritiek gevend op details : dit is goed, dat moet anders, of: het deugt niet, het moet weer uit elkaar. Steeds al doende zoekend naar de goede manier en expressie.
'Ik vind mijn werk een schets, ik wil het niet keurig af zien. Alles blijft in ontwikkeling, zoals het leven mens in ontwikkeling blijft'.
Bijlage:
The sky is the limit (vogel).jpg
The sky is the limit (vogel).jpg [ 30.54 KiB | 2188 keer bekeken ]

Is er een werk wat een voor jou een speciale plek inneemt?
Er is niet één specifiek beeld wat het meeste dierbaar is. Het is vaak het laatste beeld omdat ze daar op dat moment emotioneel het meest mee verbonden is. Later kan ze dat weer loslaten, vooral bij het begin van weer nieuw werk. Het laatste werk vindt ze vaak het mooiste. We ontstaat er een voorkeur voor sommige werken maar het is niet één speciaal beeld.

Hoe profileer je je?
Marinel is fulltime kunstenaar en heeft daarnaast veel lesgegeven in boetseren. Dit heeft ze de afgelopen tijd teruggebracht naar nog maar één groep. Deze houdt ze aan, de contacten zijn haar dierbaar, ook omdat ze veel alleen werkt in haar atelier.
Ongeveer 3 á 4x per jaar exposeert ze in een paar vaste galeries, daarnaast in andere galeries die haar vragen. Via de vaste galeries wordt ook de aankoop en verhuur aan bedrijven geregeld. Daarnaast houdt ze open atelier en is ze soms op kunstbeurzen te vinden, zoals verschillende keren op de Holland Artfair en de nieuwe Kunstbeurs van het Oosten in oktober te Nijverdal.

Via ArtOlive heeft ze een ingang bij de bladen, 5 sterren hotels en TV, en dat werkt! Doordat haar werk aangekocht is door een 5-sterrenhotel in Amsterdam krijgt ze soms aanvragen voor een beeld, door Amerikanen en andere buitenlanders die daar logeren.
Verder heeft Marinel meegedaan aan een groot aantal projecten;
-Ontwerp en vervaardigen kunstprijs gemeente Wierden die jaarlijks wordt uitgereikt
-Kunst voor de slachtoffers van de vuurwerkramp.
-Sculptuur Kemphaan in Almere
-Stilstaan bij gedenkbeelden, uitvaartcentrum Zwolle
-Project het Troostpaleis in de Baarsjes Amsterdam
-Foto’s van mijn werk worden gebruikt in lesboeken maatschappijleer, op school.
-Interview met de regionale omroep: 'zomergasten'
-uitgave in eigen beheer van een boekje met een overzicht van haar werk tot 2009. Er komt binnenkort weer een nieuwe uit.
Omdat de meeste tijd in haar werk gaat zitten, probeert Marinel zich in ieder geval zoveel mogelijk te laten zien op internet en ze merkt hierbij dat potentiële liefhebbers en klanten dat ook steeds meer gaan doen. Naast de eigen website zit ze bij Exto en ArtOlive.

Exto
Exto vindt ze een prima site, zit goed in elkaar, alleen zou er volgens haar meer gedaan kunnen worden om de kunstenaars en de klanten bij elkaar te brengen. Ze krijgt de meeste klanten via ArtOlive, wat voor haar nog beter werkt dan de galeries op dit moment.
Via Exto krijg ze soms wel vragen over de prijs voor een beeld, maar daarmee houdt het ook op.
Het Extoforum bezoekt Marinel niet omdat dat te veel tijd kost. Serieus reageren doet ze liever met de haar bekende kunstenaars waarvan ze weet hoe zij bezig zijn en of hun oordeel belangrijk voor haar is.


Heb je nog een vraag aan Marinel? Stel hem hier!


Liesbeth Daale


Bericht: #1
21 okt 2011 11:49
Profiel
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast



Zoek naar:
Powered by phpBB