Naam: Ton Rüland
Woonplaats: Oss
Opleiding: Arendonk, schilderen
Discipline: Schilderen
Site: www.tonart.exto.nl

In 2001 was Ton Rüland zijn toilet aan het schilderen toen hij in een opwelling een penseel pakte en een streep op de muur zette. Deze vond hij zo lelijk dat hij besloot een leraar te gaan zoeken en schilderles te nemen. Gaandeweg deze lessen, die hij volgde bij Hélène Jansen van Bavel, kwam hij erachter dat hij om vrij te kunnen schilderen veel moest afleren: dat een schilderij mooi moet zijn, dat het iets moet voorstellen, dat schilderen een ernstige aangelegenheid is en dat je altijd (precies) moet weten wat je doet.
Ton werkt intuïtief, en niet vanuit een thema, het beeld ontwikkelt zich vanuit de chaos die op het doek ontstaat. “Voorbij het mooi of niet mooi van iets ligt nieuwe informatie. Mooi wil ik ervaren en niet-mooi zegt dat ik iets niet wil ervaren. Maar ik wil alles ervaren. Dan alleen maak ik het me eigen. Wat zegt die kleur, penseelstreek vorm mij.”
Hij wil niet dat zijn verstand het ‘overneemt’ omdat dit herkenning wil, vaste patronen en veiligheid. En juist in de verandering of chaos zit de nieuwe informatie. Op de vraag of er kunstenaars zijn die hem inspireren noemt Ton de schilderijen van Turner en Friedrich.

Drijfveer
Al zijn doeken zijn auto-biografisch. Het schilderen is voor hem meer dan alleen het creëren op het doek, het schilderen zelf helpt hem ook zijn leven vorm te geven.
“De zoektocht naar wie in ben, sterker nog naar wie ik nog niet mag zijn. Door niet te oordelen over wat er op het doek gebeurt kan ik via het doek steeds dieper in mijn eigen onderbewuste duiken.”
“Ik hoor kinderen vaak zeggen'" wat je zegt ben jezelf" Ik heb daar van gemaakt: "wat je schildert ben jezelf".

Ton omschrijft zijn werk als ‘belevingsschilderijen’. De schilderijen zijn niet te begrijpen in de zin van omschrijven en kennen, je moet ze ervaren.
Voor hem is er geen verschil tussen het leven en het schilderij. Hij wil dat de toeschouwer in zijn schilderijen op reis kan in het eigen onderbewuste, ‘wegdroomt in het verhaal van het schilderij’.
Door de gelaagdheid van de verf met diverse kleurlagen kun je als het ware steeds dieper het schilderij in. Iedere penseelstreek, iedere kleur, ieder materiaal heeft als doel om het schilderij haar verhaal te laten vertellen. Het schilderij te ‘beleven’.
Hij gebruikt zijn werk om de toeschouwer duidelijk te maken dat er meer is dan wat het oog ziet, door voorbij je oordeel te gaan, en te ervaren gaat er een hele nieuwe wereld ‘open’.

Werkwijze
Bij aanvang van een schilderij is er geen vooropgezet plan. Ton creëert vanuit zijn fantasie en niet vanuit herinnering. Er verschijnen allerlei figuren, vormen en sferen in het schilderij die hij er niet bewust in schildert. Dat is iets waar hij zich ook nog steeds over kan verbazen.
Ton begint ‘gewoon’. Hij is iedere keer weer benieuwd hoe het schilderij zich zal ontwikkelen. “Ik ben er alleen maar om verf op het doek te zetten. Ik hoef niet te weten waar het naartoe gaat.” Hij zet enkele kleuren, vegen op het doek en gaat dan zitten kijken wat hij heeft gedaan. Dan zet hij weer wat op het doek waarna weer kijken volgt. Hierbij werkt hij geheel intuïtief, het gaat hem erom dat het gevoel van het doek juist is. Zelf zegt hij hiervan "ik pak maar wat en doe maar wat, er komt altijd iets uit, en ik kan mijn doeken dan ook niet meer namaken.”
Meestal werkt hij niet aan één stuk door, er kunnen soms meerdere dagen tussen zitten. Ook werkt hij vaak aan meerdere doeken tegelijkertijd.
Zoals hij het zelf omschrijft is het een zoektocht van telkens weer:" ..luisteren naar wat het doek te vertellen heeft… Ik zoek steeds opnieuw contact met het doek. Op deze manier kan ik dieper de materie in. Op een gegeven moment is het schilderij af en dan ga ik zitten kijken wat voor een verhaal erin zit en ga dan zelf op reis."
Onderstaand schilderij is een doek dat een lange tijd bij hem in het rek stond. Op een gegeven moment valt er weer de aandacht op waarna het opnieuw op de ezel gaat het verhaal verder verteld wordt.

Uitgelicht
Het werk ‘Strijdbaar’ is een belangrijk werk voor Ton. Het is een schilderij dat hem het beste omschrijft naar eigen zeggen. “Hierin verenigen zich het aardse met het spirituele; de ridder met het spirituele van de tovenaar. De ridder staat voor de vorm of het mannelijke, de tovenaar staat voor het spirituele, het ontastbare maar is toch aanwezig oftewel het vrouwelijke. Alleen aards zijn maakt behoudend, alleen spiritueel zijn maakt zweverig. Samen zetten zij aan tot handelen vanuit een noodzaak niet omdat het mogelijk is. “

Hoe profileer je jezelf
Ton is 20 uur per week taxichauffeur. Dit om evenwicht te hebben met het individuele van het kunstenaarschap.
Door de inkomsten van deze baan houdt hij zijn kunst vrij van de verplichting te moéten schilderen voor een inkomen. “Ik hoef niet te schilderen ik mag schilderen .”
Schilderijen van Ton hangen bij een kunstuitleen en hij doet mee aan de kunstdagen 2011.
Door het jaar heen zijn er diverse kunstmarkten en begin oktober staat hij op de kunstbeurs van het Oosten in Nijverdal.
Hij regelt en organiseert zijn eigen exposities.
Hij is lid van het Genootschap Beeldende Kunst te Oss. Dat is een groep van 40 amateur kunstenaars uit Oss, die 1 maal per maand bij elkaar komen en elkaars werk bespreken.
Verder begeleidt Ton mensen in hun zoektocht naar ‘wie ze eigenlijk zijn’ door middel van schilderen, dit niet vanuit het idee meer te weten maar omdat hij ‘goed in het zoeken’ is geworden.

Exto
De keuze van Exto voor zijn site is puur toeval. Zelf een website maken kwam maar niet van de grond, maar de behoefte om zijn werk aan een groter publiek te laten zien was er wel. Op een avond zag hij op tv twee films achter elkaar die iets hadden met omega. Tijdens het verder zoeken op internet vond hij een schilderij op Exto wat ‘omega’ heette, en zo maakte hij kennis met Exto
Het bevalt goed, zeker de nieuwe lay-out is hij erg over te spreken. Exto is de hoofdsite van Ton.

Heb je nog vragen aan Ton?

Stel ze hier!


Liesbeth Daale