Toon onbeantwoorde berichten | Toon actieve onderwerpen



Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 
 Interview met Midas Pandora 
Avatar gebruiker

Berichten: 2096
Naam: Midas Pandora
woonplaats: Maastricht
opleiding: divers, specifiek enkele jaren ABK Publiciteitsvormgeving en enkele jaren Autonome Schilderkunst
discipline: Nu vooral Schilderkunst en Keramiek
site: http://www.midaspandora.nl
Bijlage:
midas.jpg
midas.jpg [ 33.82 KiB | 1791 keer bekeken ]
Midas doet zijn naam eer aan. Zijn voornaam staat nl. voor…..verfrissing. En het mag gezegd, dit interview was verfrissend. De achternaam Pandora….hetgeen ‘alles schenk(st)er, talentvol, of een doos vol rampen’ tot betekenisvolle omschrijving mag rekenen, is volgens de eigenaar geheel en al op de rampen die hij over zichzelf heeft afgeroepen, te betrekken, waarbij hij overigens wel de aanvulling geeft: ‘zonder rampen geen vooruitgang.’
Deze kunstenaar wordt vooral door het werk zelf geïnspireerd, hoe er uit het niets plotseling een sterk beeld verschijnt.

Natuurlijk, heeft hij, gezien zijn leeftijd, al aardig wat gezien en van het leven mee gekregen. In de loop van de tijd is alles steeds blijven veranderen maar wat blijft is Picasso. Met contemporaine kunst heeft hij niet zoveel en volgt het dan ook bijna niet.
Tegenover het gebrek aan zin om zich te verdiepen in andermans hersenspinsels, omdat hij intellectualisme vooral prima in de wetenschap en filosofie vindt passen, staat de passie voor VERF en lekker kliederen. De directe visuele beleving is wat Midas’ aandacht heeft. Goed voorbeeld daarvan is het werk ‘Und jetzt komme Ich!’
Bijlage:
und jetzt komme ich.jpg
und jetzt komme ich.jpg [ 48.23 KiB | 1791 keer bekeken ]
Er wordt niet volgens een vooraf bedacht concept gewerkt, maar hij creëert wel een aanloop naar dat moment van beginnen door te relaxen, muziek te luisteren, te wandelen etc.
Het is eigenlijk zaak zo min mogelijk na te denken, want hoe het precies werkt, maakt eigenlijk niet zoveel uit, maar pas na wijze van als het ware ‘afstand nemen’ komt er vanzelf een beeld. “Niet mystiek bedoeld of zo”, vult Midas aan, “want helemaal vrij van denken ben je nooit”, maar bedoeld wordt zo weinig mogelijk, een beetje op de automatische piloot, toevalligheden meenemend als het zo uitkomt.

Wat wel vooraf bepaald wordt is de drager; een stuk board, meestal in vierkante formaat en van een zwarte laag voorzien; de stijl en het bijbehorend penseel/palet etc.
In de loop van de tijd zijn zo een aantal stijlen en concepten ontstaan. Vaak kernbegrippen uit zijn leven, die gelijktijdig archetypen vormen waar meer mensen zich in kunnen herkennen. Maar daar is hij niet echt erg bewust mee bezig. Het is meer een conclusie achteraf, een soort aha-erlebnis! Verder wil hij daar niet zoveel woorden aan vuil maken, het is zo het is.

Twee titels die genoemd worden wanneer ik vraag naar de werken van belang zijn: ‘Rumble in the Jungle’ en ‘Voodoo Piercing’.
Bijlage:
rumble in the jungle.jpg
rumble in the jungle.jpg [ 63.71 KiB | 1791 keer bekeken ]
‘Rumble in the Jungle’ komt voort vanuit een bepaalde sfeer waarbij als vanzelf een beeld ontstond. De titel kwam werd toegevoegd vanwege de klank en uiteindelijk ontsproot er ook nog een verhaaltje. Het mooie is nu, zo vertelt Midas me, dat hij tijdens deze uiteenzetting beseft hoe wonderlijk intuïtie werkt.
Want de twee lopende mannetjes op de achtergrond in het donker doen hem realiseren dat hij in zijn jeugd veel Ollie Bommel strips heeft verslonden en Olie Bommel en Tom Poes liepen ook vaak zo: Poes druk pratend en gesticulerend en Bommel er dan tegensputterend achteraan!
En dat geeft gelijk aan hoezeer het voor hem van belang is dat werken spontaan ontstaan, de sfeer die hij creëert, een tropische nacht, de bijna voelbare atmosfeer. Misschien wel met het doel om het beeld zo sterk weer te geven dat de kijker dat gevoel oppakt en de beleving, van de maker meemaakt.

Bijlage:
voodoo piercing.jpg
voodoo piercing.jpg [ 46.41 KiB | 1791 keer bekeken ]
'Voodoo Piercing' is een soort losbreken uit een periode van depressie, waar ingetogener schilderijen die vooral gevoelens van eenzaamheid en opgeslotenheid vertolkten, de hoofdrol speelden. Constant bezig met het weergeven van zijn eigen gevoel realiseerde Midas zich na voltooien van dit werk dat meest zwarte tijd achter hem lag.

Sinds een aantal jaar is hij fulltime kunstenaar, in die zin dat hij besloten heeft voortaan alleen nog maar als kunstenaar door het leven te gaan.
Bij tijd en wijle werkt hij ook inderdaad full time, maar er zijn ook hele periodes dat er nauwelijks geschilderd wordt (werd).
Dat ervaart hij soms als vervelend, maar ook als goed doordat hij dan weer met een frisse blik aan iets anders kan beginnen. Want op die wijze is hij bv. uit zijn laatste impasse geraakt: door met het maken van keramiek te beginnen.
Als kanttekening meldt Midas nog: “Full time betekent overigens niet dat ik mijn brood als kunstenaar verdien. Nee, ik ben een klaploper en leef van wat de maatschappij voor kunstenaars overheeft.”

Doordat hij zo bezig is met zijn eigen werk geeft hij ook geen workshops of cursussen. Niet alleen het schilderen en keramieken kost veel tijd, ook het organiseren van respons.
Een overweging is wel om misschien later, “als hij de schaapjes op het droge heeft”, les te gaan geven op Bali, waarbij Bali dan gewoon staat voor iedere plek op aarde waar hij in een ongedwongen en vooral ongecompliceerde situatie kan leven en werken. Zuid Frankrijk, Brazilië enz., kunnen en zullen ter zijner tijd evengoed in aanmerking komen.
Het leven in de tropen heeft veel nl. voordelen volgens Midas, die van simpele houten woningen, de regentijd, exotisch eten, enz. houdt. Het lijk hem leuk om t.z.t. met zijn AOW-tje de lokale economie ter plaatse tot grote hoogte op te stuwen. Bovendien is een bevriend kunstenares Jellie Van Kranen er kind aan huis.
'Halleluya'
Bijlage:
halleluya.jpg
halleluya.jpg [ 34.46 KiB | 1791 keer bekeken ]
Op de vraag of hij ook op markten staat of door een galerie vertegenwoordigd wordt zegt hij: “Ik probeer ieder jaar een aantal promotionele activiteiten te doen en daar ook een zekere progressie aan te geven. Vooral dit jaar sta ik op een aantal markten en sporadisch nemen galerieën wat werk van me in stock. Ik merk dat ik enigszins buiten de markt val. Voor de ‘serieuze’ galerieën is mijn werk vaak te frivool en te toegankelijk, terwijl het voor de ‘decorfabrieken’ weer te veel betekenis heeft.
Maar ja, dat is precies wat ik wil. Ik wil dat er om kunst ook gelachen mag worden en dat het toegankelijk is, tegelijkertijd geef ik het dan toch een ‘bite’. Ik denk zeker dat er publiek voor mijn werk is, maar het distributiekanaal ervoor moet nog uitgevonden worden. De keramiek gaat overigens wat makkelijker over de toonbank, daar is zeker belangstelling voor."

Midas is een duidelijke einzelgänger die met de nodige argwaan naar kunstenaarskliekjes kijkt, hetgeen hij eigenlijk ook niet vindt kunnen, zo’n groepje op elkaar geklitte kunstenaar die ‘iets samen’ moeten doen.
Op mijn vraag waarom hij dat vindt is het antwoord: “Ja, zo ervaar ik dat. Schilderen is iets waarbij je naar binnen gaat en je van anderen afzondert, zo compromisloos mogelijk je eigen ding doet. Je probeert je te onderscheiden. Bij muziek heb je elkaar vaak juist nodig omdat je maar tien vingers hebt. Het is een andere wereld. Het is hemels om met een stel mensen op een podium te staan en samen die trein in beweging te zetten die anderen meeneemt op je reis.
Daartegenover staat dat er wel een paar kunstenaars zijn waarmee hij bevriend is en onderling helpen ze elkaar met hand en spandiensten, contacten etc.

Echte solo-exposities heeft hij nog niet gehad. Wel hing er zo nu en dan eens wat werk in horecazaken en bij culturele clubs. Soms ook bij Kunstmanifestaties, maar eigenlijk vind hij dat nogal pretentieus zweverig gedoe. De belangrijkste reden tot deelname is omdat hij vind dat hij niet mag ontbreken en omdat er soms veel bezoekers komen.

Ik vroeg hem of het dan meer een soort een noodzakelijk kwaad is, om wat omzet en bekendheid te genereren. En daar is Midas heel oprecht en helder in, want, zegt hij: “Ja, maar ook omdat ik soms het gevoel heb dat "ze" me er niet bij willen hebben. En dat vind ik dan niet kunnen. Een overzicht van bv. Maastrichtse kunstenaars is gewoon niet compleet zonder Midas Pandora. Sterker nog: Ik vind mezelf op dit moment DE Maastrichtse kunstenaar. En deze overweging zal wel weer het nodige los maken... maar bescheidenheid is voor en kunstenaar een valse raadgever."

Naar aanleiding van het werk ‘Frietsje vaan Pietsje’ vroeg ik nog hoe beeld en onderschrift, zich tot elkaar verhouden in de zin van….waarom de puppet (touwtjes)?
Bijlage:
frietsje vaan pietsje.jpg
frietsje vaan pietsje.jpg [ 44.21 KiB | 1791 keer bekeken ]
Midas: “Frietske Vaan Pietsje, niet bepaald een werk waar ik erg trots op ben. Het maakt deel uit van de serie Kitchen Delight, waarvan bijvoorbeeld Premier Lecon en Bon Chef, betere voorbeelden zijn. ‘Frietsje Vaan Pietsje’ was een tamelijk plichtmatig ongeïnspireerd werk. Meer een soort illustratie, zonder verdere betekenis of uitstraling. Maar goed, ik weet dat mijn schilderijen uiteindelijk bij mensen thuis, of in andere gelegenheden aan de muur komen als decoratie en dit werk heeft nog wel een decoratieve waarde.
De touwtjes? Aanvankelijk was een van de startpunten voor deze series een houten ledenpop die ik in huis heb, met de touwtjes maakte ik er marionetten van vanwege de grafische werking van de touwtjes. Maar de touwtjes gingen storen, trokken te veel aandacht dus later liet ik ze weer weg.
En de titel? Zoals gezegd, lang denk ik niet na over een titel, de eerste de beste inval. Er was in Maastricht in de buurt van de Academie destijds een frituur die heette Frietje Van Pietje. Een groepsgenoot kwam uit Vaals en maakte daar met zijn Akense tongval ‘Frietsje Vaan Pietsje’ van.
Nee, geen diepgang hier... Sorry, ook kunstenaars hebben zo van die dagen ...”

Daarnaast legde ik Midas dit filmpje voor en vroeg: “heb je leren rollen, en waarvan het meest?"
M. "Ik ben natuurlijk wel een rolling stone. Vroeg of laat is ieder steen wel een rolling stone. Miljarden jaren ben je een stuk rots, tot de regen je in beweging brengt, het rollen gaat steeds soepeler.
En dan op een dag, boing een breuk. Daar lig je dan weer voor miljoenen jaren, tot de regen je weer in beweging krijgt en daar ga je weer. Voor mensen niet veel anders. De krachten van een rivier kun je niet teniet doen, je kunt wel mee met de stroom."

Dat haakt mooi in op het feit wat ook merkbaar is, volgens de kunstenaar, nl. dat de schilderijen die hij de afgelopen jaren maakte, te klein zijn voor de huidige kunstmarkt.
“Galeriehouders en consumenten hebben toch liever grote schilderijen. Groot heeft ook meer impact natuurlijk, je ontkomt er niet aan. Met een klein schilderij moet je je als het ware even afzonderen in een stille kamer om het in je op te nemen en zo zit de wereld niet meer in mekaar. Dat de schilderijtjes van de afgelopen jaren zo klein waren, komt vooral omdat ik, toen ik er mee begon, geen geld had, en dus zo veel mogelijk schilderijtjes uit een stuk board wilde halen. Ik dacht toen ook helemaal niet aan verkoop. Het kleine formaat paste ook heel goed bij hoe mijn leven er op dat moment uit zag.”

Zijn netwerk wordt middels tussentijdse mailing, galeriebezoek, op diverse sites staan, via-via, inschrijven in kunstenaarsbestanden etc. uitgebreid. De markten zijn ook een goede manier om door veel mensen gezien te worden. “En iedereen een visitekaartje opdringen”, aldus Midas.

Op de vraag hoe hij bij exto terechtgekomen is antwoordt hij: “Destijds, toen ik bedacht dat ik de wereld in wilde met mijn werk, heb ik even een tijd fanatiek op internet gegrasduind, en links en rechts wat werk geplaatst.
Ik wilde toch een eigen site en ontdekte exto, eerst een gratis plekje, en al gauw een pakket. Het bevalt erg goed. De site is erg functioneel en de vormgeving heb ik lekker neutraal gehouden. Het is dan ook zijn hoofdsite, welke misschien ooit nog eens, hoogstens vanwege de status, onafhankelijk wordt."
Voor sociaal ‘gedoe’ heeft hij eigenlijk nooit tijd, ook niet voor 'social media'.
Het linkt een beetje aan zijn aversie voor kunstenaars in groepsverband. “Als ik iets te zeggen heb", voegt Midas toe, “meestal als ik me ergens kwaad over maak, en ik heb er de tijd voor, schrijf ik het van me af en zet het op m'n blog. Wie het lezen wil, mag het lezen. Ik verwijs mensen er wel eens naar. Dat is handig als ik vaak met dezelfde vragen te maken krijg, dan heb ik het antwoord al volledig uitgeschreven.”

Wil je Midas toch nog een vraag stellen? Doe dat dan hier.


Rian van Nieuwkerk

_________________
ik heb (g)een onderschrift


Bericht: #1
26 aug 2011 06:11
Profiel WWW
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten



Zoek naar:
cron
Powered by phpBB