Naam: Inge Leonora den Ouden
Woonplaats: Meppel
Opleiding: 1975-’77 Lerarenopleiding Textiele Werkvormen en Tekenen in Delft (niet afgemaakt), 1994-’95 eenjarige opleiding ‘Redactie en Presentatie’ (aan de vrouwenvakschool)
Discipline: schilderen en aquarelleren
Site: http://ingeleonora.exto.nl

Inspiratie en werkwijze
De ‘gewone’ dagelijkse dingen uit haar omgeving zijn een bron van inspiratie voor Inge den Ouden. Ze gebruikt zelfgemaakte foto’s als uitgangspunt en inspiratie voor haar portretten, bloemen en andere dingen uit haar omgeving om deze te verwerken in haar schilderijen en aquarellen.
Haar uiteindelijke doel is echter verder te gaan dan het ‘gewone’ zichtbare van die onderwerpen. Ze wil haar ideeën, gedachten en associaties daarbij uitwerken tot meer surreële beelden.
Belangstelling voor het surrealisme heeft ze al veel langer, het ontstond toen ze als tiener een bezoek bracht aan het museum Boymans van Beuningen, waar ze een overzichtstentoonstelling van het magisch realisme zag en ook het werk van Salvador Dali.
Associëren doet Inge graag. “Dat is de manier waarop ik tot surrealistische beelden kom, die ik wil gaan schilderen. Het is ook leuk dat degene die het schilderij ziet, dan weer, al associërend, tot een geheel ander verhaal komt”.

Sinds de jaren ‘70 tekent Inge, eerst als hobby (grafiet- en kleurpotlood), in de jaren ’80 begon ze ook te aquarelleren en in 2007 met olieverf te schilderen. In die tijd besloot ze om zich ook ‘naar buiten toe’ als kunstenaar te gaan profileren.
Inge aquarelleert graag. Het is een techniek die ze gemakkelijk ‘even tussendoor’ kan doen, maar tegelijkertijd is er de mogelijkheid het uit te werken tot een gedetailleerd schilderij. Ze houdt ervan om de details nauwkeurig weer te geven. Soms ontstaat er wel ‘eventjes tussendoor’ een snelle aquarel, die is dan wat ‘vrijer’ van opzet.
De benodigdheden (incl. een vouwstoeltje) zijn makkelijk mee te nemen in de fietstas om daarmee op een leuk plekje buiten te kunnen gaan zitten werken. En als het weer het toelaat heeft ze het voornemen dat beslist vaker te gaan doen.

Naast haar portretten en aquarellen van ‘dagelijkse dingen’ is surrealisme is het plan voor de toekomst. “Daar ben ik naartoe aan ’t werken. Er zijn een paar surrealistische schilderijen in wording. Maar de meeste (ideeën ervoor) bestaan tot nu toe nog vooral in mijn gedachten.”
Inge vindt dat ze eerst het realisme goed onder de knie moet hebben om surrealistisch te kunnen werken. Met surrealisme bedoelt ze; verder gaan dan het ‘gewone’, dan de zichtbare werkelijkheid. Eerst wil ze op een punt zijn aangekomen vanwaar het mogelijk is om verder te gaan.
De weg naar het surreële moet als het ware open liggen. “Ik geloof dat ik al in de buurt van dat punt ben”, zegt Inge.
Al haar werk ziet Inge tot nu toe eigenlijk nog als een oefening. “Elke portrettekening, elke aquarel (zowel de ‘snelle’ als de uitgewerkte) en bijna elk olieverfschilderij dat ik tot nu toe gemaakt heb is voor mij een ‘oefening’. Dat wil niet zeggen dat ik ze niet wil verkopen op de kunstmarkt. Ik bedoel: ik was nog niet echt bij mijn uiteindelijke doel, het surrealisme, aangekomen. Technisch gezien was ik nog niet zo ver. Ik wil het beeld dat ik in gedachten heb zo kunnen weergeven dat het er als ‘realistisch’ uitziet, al is het geen weergave van de realiteit. Alleen mijn laatste olieverfschilderij (Floating in a most peculiar way“) kan ik een autonoom surrealistisch werk noemen.”
De term ‘surrealisme’ gebruikt Inge in z’n letterlijke betekenis; ‘het realisme overstijgend’, of meer/verder dan realisme. Fantasiebeelden spelen daarin ook een rol.. Het gaat om de associaties die ze in haar fantasie krijg bij ‘gewone’ dingen. Dat kan leiden tot onverwachte verrassende combinaties. Het zo ontstane totaalbeeld kan in de realiteit niet bestaan, terwijl de delen waaruit dat beeld is opgebouwd wel reële dingen zijn. Maar hierbij wil ze niet choqueren, dat past niet bij haar. Misschien dat het wel emoties kan oproepen bij de kijker, maar dat is dan, volgens Inge, omdat ze uitgaat van haar eigen emoties.

Soms is het ook helemaal niet nodig om verder te gaan dan de realiteit om toch iets surreëels te schilderen. Als voorbeeld hiervan noemt Inge ”Tuturutu” een schilderij van een bloem . “Het is een heel gewoon, algemeen bloemetje op Curaçao en in andere tropische gebieden. De planten werden gekweekt voor de zaden, waarvan looistof gefabriceerd werd. Bekijk je zo’n bloemetje echter van dichtbij, dan zie je hoe het “de loftrompet steekt”. Het is één en al gebaar van “Hallelujah!” Alleen is dat onhoorbaar. Door gewoon mijn foto van die bloem na te schilderen kon ik die gedachte al weergeven. Maar misschien is dat niet voor iedere kijker duidelijk genoeg.”

Qua techniek bestaat het werk meestal uit diverse lagen. Voor een schilderij in olieverf wordt eerst in een verdunde donkere tint een onderschildering gemaakt. Of op een donkere ondergrond een onderschildering met verdunde witte verf. Vanuit deze onderschildering wordt geleidelijk aan naar de uiteindelijke kleuren toe gewerkt. Kleurovergangen worden vaak al schilderend gemengd; wat heel lekker gaat met olieverf.
Een aquarel wordt ook in etappes opgebouwd, deels nat-in-nat en deels droog.
Vorig jaar ontdekte Inge de ‘five-pencil-techniek’ (in tutorials op internet uitgelegd door Darrel Tank), een manier om in steeds zachter grafietpotlood een tekening in veel ‘gradaties’ en heel gedetailleerd uit te werken. Deze manier van werken bevalt haar heel goed.
Deze methoden geven niet snel resultaat, voor Inge is het echter belangrijker dat het eindresultaat aan haar verlangens voldoet: gedetailleerd, met vloeiende overgangen van de diepe donkere tinten naar puur wit en/of heldere kleuren. Doordat ze alleen in de weekenden aan een schilderij werkt kan het soms wel maanden duren eer het klaar is.

Uitgelicht
Het meest recente olieverfschilderij is het eerste met een surrealistisch tintje, dat is de reden dat het een speciale plek inneemt. Het is gemaakt voor de Talens Palet wedstrijd voor amateurkunstenaars. Het thema van deze wedstrijd was een fragment uit een boek van Tommy Wieringa. Inge heeft in deze wedstrijd geen prijs gewonnen maar kreeg wel een goed juryrapport.
De volledige titel is “Floating in a most peculiar way”. De titel heeft te maken met David Bowies ‘Space Oddity’. Het is de hoofdpersoon in het boek die, terwijl hij lekker op z’n rug in zee drijft wat fantaseert, o.a. over dat liedje. Dan duikt ‘zij’ ineens op en ziet hij de huizenhoge golf achter haar.
Inge zegt hierover:”Dit tesktfragment trokmij aan omdat ze zelf ook goed kan drijven op haar rug (’t schijnt dat niet iedereen het kan). “Al drijvend zie ik de wolken boven me en het landschap rondom. Het beeld dat de drijvende persoon ziet, gecombineerd met z’n fantasie over Major Tom die in de ruimte rond ’drijft’ heb ik geschilderd.”
Hoe profileer je jezelf
Inge heeft een betaalde kantoorbaan en is daarnaast ‘mantelzorger’. Voorlopig is ze volgens eigen zeggen dus amateurkunstenaar. Ze hoop er in de toekomst meer tijd aan te kunnen besteden en hopelijk brengt het dan ook wat geld op.
Ze geeft nog geen lessen, maar het lijkt haar leuk dit ooit te gaan doen.
In Meppel heeft ze een paar keer op een kunstmarkt gestaan. Op haar site staat daar een stukje over.
Inge is aangesloten bij Articum in Meppel. In hun ‘kunst- en cultuursalon’ aan de Woldstraat is een portfolio met haar werk in te zien.
Op deze site staat ook een link naar haar werk.
Twee keer heeft Inge zelf een expositie van haar werk geregeld. De tweede expositie, bij huisartsenpraktijk ‘De Commissaris’, is door veel mensen bekeken en er kwamen veel positieve reacties.
Als het kunstmarktenseizoen voorbij is wil ze weer een expositie gaan organiseren.
Naast de kunstmarkten en Articum breidt Inge haar netwerk uit via het internet; Exto, forums en facebook.
Soms doet ze ook mee aan (online) wedstrijden en veilingen.

Exto
Van een kunstmarkt in Meppel in 2009 nam ze visitekaartjes van kunstenaars mee, het viel haar op dat enkele van hen een website met .exto.nl hadden.
Ze had juist behoefte aan een website om zich als kunstenaar te profileren. Met exto hoefde ze daarvoor niet veel moeite te doen.
De site bij exto bevalt nog steeds goed. Het is haar hoofdsite.
Inge is een tijdlang actief geweest op het extoforum , maar nu niet meer. Soms kijkt ze er nog wel op, om te zien waar andere Extoërs mee bezig zijn.
Maar er zijn andere forums waarop ze zich meer thuis voelt.

Heb je nog vragen aan Inge? Stel ze hier!


Liesbeth Daale

Verrassend en knap werk, dat n.a.v. het boek van Tommy Wieringa!