Toon onbeantwoorde berichten | Toon actieve onderwerpen



Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 2 berichten ] 
 Interview met Bart Ensing 
Avatar gebruiker

Berichten: 4749
Naam: Bart Ensing
Woonplaats: Culemborg
Opleiding: Landbouwuniversiteit. Niets in kunst.
discipline: beeldhouwkunst
website: http://www.deverbeelding-online.nl

Bijlage:
Bart Ensing.jpg
Bart Ensing.jpg [ 233.18 KiB | 2682 keer bekeken ]



Ik heb geen kunstzinnige achtergrond. Ik heb jaren met plezier gewerkt als beleidsmedewerker, tot ik me zo'n acht jaar geleden in m'n werk verloor en gelijktijdig ook privé vast kwam te zitten. Ik zat thuis, zocht iets om te doen en vroeg me af of ik iets zou kunnen maken van een stukje gasbeton. Ik maakte een leuk beeldje, had er plezier in, en ben er in verder gegaan. Na gasbeton kwam speksteen. Het creatief bezig zijn bood me ontspanning en ik werd verrast door de creativiteit die ik in mezelf ontdekte.

Tussendoor heb ik ook geschilderd, maar in het schilderen bleef ik teveel 'n m'n hoofd zitten. Toen m'n voorraad speksteen opraakte ben ik in een stukje hout gaan hakken, en dat vond ik eigenlijk veel leuker. In beeldhouwen kan ik goed 'loslaten'. Ik heb minder de controle dan bij schilderen, zeker bij het werken in hout. Ik kan niet precies van te voren bedenken wat ik wil, want het hout staat niet alle plannen toe. Zeker niet omdat ik werk in hout met allemaal scheuren, vraat, rotte en zwakke plekken werkt. Zoals ik ook op m'n site heb staan: “Ik begrijp niets van kunst, ik werk nu eindelijk zonder m'n hoofd te gebruiken”.


Als ik je nu een blok massief vierkanten houten blok van 2 bij 2 meter geef met de opmerking dat dit het laatste beeld is wat je zal maken, wat zou je daar dan uit willen hakken?
Ik laat me inspireren door een boeiend stuk hout, en het werk ontstaat werkendeweg. Een vierkant stuk hout inspireert me evenmin als een blanco schildersdoek;het massieve zou me alleen maar hinderen. Als het echt moet zou ik het laten verzagen en met de stukken samen met betonijzer een hele dierentuin maken. Maar ik hoop dat ik de moed zou hebben om er een mooi kampvuur van maken.

Ik laat me inspireren door het hout, wat ik er in zie of voel. Ik werk organisch, slechts zelden weet ik van te voren wat ik ga maken. Soms werk ik mooie lijnen uit tot een abstracte vorm. Vaker kijk, draai en hak ik tot ik een mens- of dierfiguur zie ontstaan. Realistisch wordt het nooit. Soms zien anderen er nog steeds iets anders in dan ik. In het begin maakte ik veel in elkaar gedoken figuren, tegenwoordig wil ik groter, meer open, uitreikend. Ik leg niet bewust een bepaald gevoel in een beeld, ik wil zelden bewust iets uitdrukken. Ik heb altijd moeilijk bij mijn gevoel gekund, maar onbewust vindt het zijn weg in mijn werk. Tenminste, die conclusie trek ik op grond van reacties van anderen'.


Sommige beelden zijn nogal gestilleerd, anderen, zoals de 'Wachter', hebben een behoorlijke expressie. In hoeverre stuur je dat en neem je je eigen gemoed dan ook mee?
Dat is een leuke en lastige vraag. Leuk omdat je me ermee confronteert dat ik enkele werken heb gemaakt die wél een gezicht hebben, terwijl ik dat zelden doe. Lastig, omdat ik het antwoord niet weet. Ik doe wat, weet beslist niet meer wat ik daarbij op dat moment in gedachten heb gehad, en weet vrijwel zeker dat ik dat ook op dat moment niet wist. Dit is de kop die ik toen kon maken. Ongetwijfeld heeft mijn gemoed daarin meegespeeld, maar vraag me niet hoe.

Bijlage:
'Wachter'.jpg
'Wachter'.jpg [ 107.45 KiB | 2682 keer bekeken ]



Ik laat me inspireren door de vorm van het hout, maar ik ben wel 'de baas'. 'Ik vind het onzin dat het beeld al in het materiaal aanwezig is, dat ik het alleen maar zou bevrijden. Elke klap op een beitel of guts, elke haal met de rasp en elke onhandigheid van mij bepalen hoe het beeld er uit gaat zien. Ieder ander zou een ander beeld uit het hout 'bevrijden', en ook ik zou op een ander moment, in een andere stemming, een ander beeld maken'.

Ik put mijn inspiratie niet uit werk van andere kunstenaars. Tot anderhalf jaar geleden stond ik stil in mijn tuin te hakken. Ik bezocht geen exposities, bekeek nooit kunstboeken en had geen enkele interesse in kunst. Pas sinds mijn eerste expositie in september 2009 zie ik ook werk van anderen. Ik zie dingen die ik mooi vind, die me aanspreken, maar heb niet de indruk dat het mijn werk wezenlijk beïnvloedt. Ik raak wel geïnspireerd door reacties op mijn werk, ik geniet ervan als ik een glimlach op het gezicht van toeschouwers zie. Het verrast me iedere keer weer als mensen geraakt worden door iets wat ik, zonder er bewust iets in te leggen, gemaakt heb'.


Een aantal werken hebben een bijzondere betekenis voor me, zoals 'In zichzelf'.

Bijlage:
'In zichzelf' '03.JPG
'In zichzelf' '03.JPG [ 284.72 KiB | 2682 keer bekeken ]



Mijn eerste werkstuk, in gasbeton, geeft goed weer hoe ik op dat moment in de wereld stond. Ik heb het ook daarna nog in verschillende varianten gemaakt in speksteen en in hout. Ik vind het in zijn eenvoud nog steeds mooi, maar ik zou het nu niet meer willen maken. Ik wil veel opener figuren maken. Hout geeft mij daarvoor veel meer mogelijkheden dan steen.

Bijlage:
Torso 2010.jpg
Torso 2010.jpg [ 197.55 KiB | 2682 keer bekeken ]



Een mooi voorbeeld vind ik het torso dat ik in 2010 maakte uit het hout van een knotwilg. Heel dun, fragiel. Ik begon een mooie lijn in het hout uit te werken, zag toen dat het een torso zou kunnen worden, en gaandeweg kreeg het de holle vorm die het zo bijzonder maakt. Niet het massieve, wat je in hout kunt hebben, maar het breekbare. Dat laatste is overigens heel letterlijk. Kort geleden maakte ik een variant op dit werk. Op een buiten-expositie gooide een onverwachte windvlaag het omver, in vier stukken. Ik heb er in ieder geval van geleerd dat ik voor stevige sokkels moet zorgen. En ook mooiere; ik kan nog veel winnen door m'n beelden mooiere sokkels mee te geven en door ze mooier te exposeren.

Bijlage:
'Dubbeltorso'.jpg
'Dubbeltorso'.jpg [ 281.06 KiB | 2682 keer bekeken ]



Ik maak vooral beelden die binnen moeten staan. Het kwetsbare, al deels verrotte hout dat ik gebruik zou buiten vergaan. Een uitzondering is 'de Wandelaar' een vier meter hoog beeld van hout en betonijzer. Ik maakte het om bij Culemborg het Waterliniepad te markeren, maar het is 'zijn eigen weg gegaan'. Ik heb het eerst bij Beusichem op de dijk gezet, met een bord dat verwees naar een kunstmarkt waaraan ik deelnam. Het werd me afgeraden, want het beeld zou vernield kunnen worden. Begrijpelijk. Maar ik wilde zo graag dat het zou kunnen: een kunstwerk zomaar ergens achterlaten, mensen op deze manier verrassen. En het blijkt te kunnen! Marion Steur (ook Exto), maakte een bijpassend gedicht en nu trekt de Wandelaar al een jaar met zijn gedicht door Nederland. Hij kondigt exposities aan, deelt zijn verwondering met wie hij tegenkomt, maakt foto's van zijn tochten en exposeert deze foto's met begeleidende teksten van Marion Steur. Binnenkort komt een Matchboox van de Wandelaar uit. Dat is meer een werk van Marion, maar ik vind het heel leuk. Ineens ben ik ook aan het fotograferen en maak ik pentekeningen. Maar mijn hart ligt toch bij het ruimtelijk werk. Nu nog in hout, maar dat kan veranderen.


Bijlage:
'De wandelaar'.jpg
'De wandelaar'.jpg [ 422.32 KiB | 2682 keer bekeken ]


http://www.matchboox.com/De-Wandelaar

Profilering
Ik ben mijn grenzen aan het verkennen; wat vind ik leuk, wat kan ik, wat kan ik aan, en wat kan ook nog wat opleveren? Ik zit boordevol ideeën voor nieuwe werken , maar ook voor presentatie en manieren om aan te sluiten bij (maatschappelijke) initiatieven. Veel meer dan ik kan uitvoeren. Op dit moment wil ik mijn werk zo veel mogelijk te laten zien, om zo te ontdekken of ik een deel inkomen uit kunst kan halen, en in de hoop dat ik plekken vind waar ik mijn werk vast kan exposeren. Dit jaar doe ik meerdere kunstroutes en festivals aan, samen met de Wandelaar.

Met de keuze om via de Wandelaar mensen op een laagdrempelige manier met kunst in aanraking te brengen, komen we wel op locaties waar niet zozeer de echte kunstliefhebbers/-kopers komen. Op festivals als Sea of Art (Schouwen Duiveland, Hemelvaart), Schone Schaapjes (Pinksteren, West-Vlaanderen) en in Bezoekerscentra van Natuurorganisaties zijn mensen waarschijnlijk meer gericht op een leuke ervaring dan dat ze echt kunst willen kopen. Toch verkoop ik vrijwel altijd, en geniet ik van de reacties. Tijdens de Nijmeegse Vierdaagse krijgt de Wandelaar een prominente plek , en hij kan mensen dan ook verwijzen naar onze expositie in de Jakobskapel en mijn werk in Galerie Turqoois in Nijmegen. 'Ik heb ook het verzoek om volgend jaar te exposeren in een beeldentuin 'van een échte galerie', maar die beelden moet ik nog wel gaan maken!' Ik vind het leuk om exposities, te regelen, maar zou me liever méér bezig houden met het scheppende werk. Laat de galerie die me wil vertegenwoordigen zich maar melden, ik zal dan heel wat meer werk kunnen maken!'.

Ik breid mijn netwerk uit via exposities, LinkedIn, Facebook en diverse kunst-sites. Eigenlijk wilde ik niet op Facebook, maar voor de Wandelaar is het wel een geschikt medium, en hij heeft nu al meer dan van 1400 vrienden. 'Als ik het lief vraag wil hij ook wel aankondigingen van mijn exposities plaatsen'.


Exto
Ik kon ruim twee jaar geleden nog geen half uur achter elkaar achter de PC zitten, maar wilde toch een site hebben. Zelf maken was geen optie, EXTO bleek een uitkomst. 'Ik vind het onderhoud heel eenvoudig, en de sites heel toegankelijk, veel toegankelijker dan veel eigen sites'. Ik heb op EXTO ook een groep 'houtkunstenaars' gemaakt. Met heel weinig inspanning levert dit mij (en de andere leden) veel extra bezoekers op. Het forum bezoek ik zo af en toe, zoveel mogelijk gericht, om eigen activiteiten te plaatsen en die van anderen te volgen, of om commentaar te vragen op een werk.

Ik heb mijn ingangen in de kunstwereld grotendeels aan Exto te danken. Ik kon me aansluiten bij de Mea Vulva-expositie. Het was mijn eerste ontmoeting met échte kunstenaars. Daarna kreeg ik een uitnodiging om mee te doen met het Extopoint in Ruinen, en ook van andere uitnodigingen vermoed ik dat ik ze mede aan Exto(leden) te danken heb.


Bart Presenteert zijn werken onder de naam 'de Verbeelding'.



Heb jij een vraag Bart, stel hem hier!

Agnes Frijlink

_________________
Alles kan........, in principe...


Bericht: #1
03 jun 2011 10:34
Profiel
Avatar gebruiker

Berichten: 777
Leuk interview Bart, lekker ongecompliceerd werken, het mooiste wat er is.

_________________
Als je spreekt terwijl je niets te zeggen hebt, praat je teveel.


Bericht: #2
10 jun 2011 10:08
Profiel
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 2 berichten ] 


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 3 gasten



Zoek naar:
Powered by phpBB