Naam: Chris Hendriks
Woonplaats: Vorstenbosch
Opleiding: Autodidact
Discipline: Zeer gevarieerd, vooral ruimtelijk in keramiek en brons
Website: http://www.chrishendriks.nl




Wie of wat inspireert jou in je werk?
Op de eerste plaats het eigene van elk mens, zowel bij het tekenen/schilderen als bij het boetseren van de portretten en de figuren.
Heel belangrijk zijn nog steeds de impressies van onze jarenlange zomer-zeiltochten, die tot uiting komen in mijn nautische objecten: de scheepswrakken, steigers, (vissers)hutjes en alles wat zich daaruit, in de loop van de tijd, ontwikkeld heeft.
Wat betreft het geometrische werk, dagen de basisvormen viervlak, bol, piramide e.d. me uit tot het construeren van een mooi lijnenspel en verrassende sculpturen.

Werk je volgens een bepaalde methode?
Ik houd vooral van de afwisseling in onderwerp en in materiaal. Plat en ruimtelijk, schilderen, grafiek, keramiek, brons en folies.
Open vormen hebben dikwijls mijn voorkeur, met strips in was bouwde ik aanvankelijk de wrakken en later gebruikte ik die manier ook bij de constructie van geometrische objecten.
Mens-figuren in brons maak ik de laatste jaren ook in een open uitvoering. In heel dun materiaal worden delen van het beeld weergegeven, soms als een geheel, soms met elkaar overlappende schalen.
Vaak probeer ik de vergankelijkheid te vangen. Ook ben ik, wat betreft het materiaal, op zoek naar de uiterste grenzen van wat technisch haalbaar is.
Doordat ik in de kunstenaarswerkplaats 'De Beeldenstorm' in Eindhoven zelf kan experimenteren met de giet(on)mogelijkheden, lukt het me ook objecten als “Oditwani” te laten ontstaan.





Welk werk is voor jou belangrijk/neemt een speciale plek in?
“Oditwani” heeft natuurlijk iets speciaals, maar “Fleur” en “Willemijn” zijn voor mij ook bijzonder, omdat het verschil in uitstraling van het model hierin zo goed gevangen is. Enerzijds het introverte van de mediterende Peruaanse Fleur, anderzijds het extraverte van de zelfbewuste Willemijn, in een houding met spanning.
“Oditwani” geeft aan de kijker veel ruimte voor fantasie. Herinneringen en verhalen over alle delen van de wereld zijn me hierbij verteld.
“St Ives” is een havengezicht van het gelijknamige stadje in Cornwall, de kleurrijke samenvatting van de vaarvakanties.





Wat mij meteen aan je werk opviel, is je enorme vindingrijkheid. Het is duidelijk herkenbaar als van Chris Hendriks, en toch steeds weer anders.
De geit keert nogal eens terug in je werk; heb je iets speciaals met dit dier, staat de geit ergens voor?
In dat kader, het werk “Queit”, lijkt anders dan je meeste werk, ook maatschappij kritisch te zijn. Zou je iets over de werkwijze en over de inhoud kunnen vertellen; hoe bedenk je dit? maak je schetsen, zie je iets voor je?

Zoals je misschien weet wonen Margo en ik in een oud (is 200+ jaar) voormalig boerderijtje op het Brabantse platteland. Toen wij in 1976 met onze drie jonge kinderen hierheen verhuisden, moesten er natuurlijk ook (huis)dieren komen. Onze "veestapel" bestond uit hond, kat, cavia's, kippen met haan, poelepetaten, hangbuik-varkens en geitjes. De laatsten als favorieten van onze dochters. Tijdens onze lange vaartochten namen de buren de zorg voor de beesten over! De dochters zijn inmiddels uitgevlogen en ook de veestapel is bijna verdwenen. Eén oude geit is nog overgebleven en die symboliseert misschien wel die-goede-oude-tijd.





Gelukkig hebben wij onze geit(en) niet hoeven te "ruimen", maar echte geiten-boeren in onze omgeving wel. Als dan binnen een kleine buurt-gemeenschap een patiënt of een bedrijf getroffen wordt door de Q-koorts, raakt dat ook alle buren. Dat gevoel ligt ten grondslag aan de "Queit". De reacties zijn meestal (zeer) positief; soms vindt men het eng, maar na enige toelichting gaat dat over.

Je vraagt of ik schetsen maak, ik doe niet anders. Als ik een half uur aan de tafel zit, heb ik potlood en papier nodig; er gaat hier geen krant weg zonder krabbeltje. Veel blijft in dat stadium hangen, maar soms komt er iets uit wat verwezenlijkt wordt. Wat betreft de Queit ben ik uitgegaan van een kubus. Het glas had ik al langer liggen en samen met de koele aluminium gietstukken heeft het een klinische uitstraling. Het isoleert en beschermt tegelijk de geiten-schedel en verwijst zo naar laboratorium en onderzoek. Het is dus niet zozeer maatschappij kritisch, maar juist medevoelend met onze leefomgeving.



Ben je fulltime kunstenaar of heb je ook nog werkzaamheden buiten de kunst – zo ja: welke?
Ik ben echt “fulltime” kunstenaar, heerlijk elke dag ermee bezig te zijn. Gelukkig heb ik wel een inkomen uit pensioen dat het mogelijk maakt. En natuurlijk vraagt het wonen in een oud boerderijtje ook tijd en aandacht.





Geef je les/workshops?
Na tientallen jaren leraar te zijn geweest is het prettig voor mezelf te kunnen werken, maar in de zomer begeleid ik gedurende een week een buiten-schilder-groep, met veel plezier.

Sta je op markten en/of word je door een galerie vertegenwoordigd?
Een enkele keer sta ik op een markt, maar het is telkens een heel gesjouw met die zware beelden. ’s Zomers staan er al jarenlang beelden van mij in beeldentuin de Watervogel.
Achtereenvolgens ben ik in Utrecht, ’s Hertogenbosch en Amsterdam door een galerie vertegenwoordigd geweest, helaas zijn die alle drie gesloten. Op dit moment kijk ik nog rond naar een galerie, die permanent werk van mij zal tonen.

Ben je lid van een kunstgroep of collectief, hoe uit zich dat?
Op woensdag komen we met een vast groepje gelijkgestemden bij elkaar om een portret te tekenen of te schilderen.
In de zomer 2010 heb ik deel uitgemaakt van een internationale groep beeldende kunstenaars in Burkina Faso. Twee weken hebben we daar samengewerkt aan het gezamenlijke Monument voor de Vrede. Daarnaast waren er ook mogelijkheden voor eigen werk, samen met een stagiair.
In de Heerenkamer van Pictura in Groningen is tot half maart het “Wrakjesproject” te zien. Een groepsgebeuren, waaraan een van mijn wrakjesbeelden ten grondslag lag, maar waarbij ik pas in een later stadium betrokken ben geraakt.





Organiseer je je eigen exposities of wordt dat voor je geregeld?
In de loop van de tijd ben ik van de ene in de andere expositie gerold. Regelmatig wordt ik gevraagd om, vaak samen met één of meer anderen te exposeren. Soms wordt dan alles voor je geregeld, soms ook is er veel werk aan de winkel voor het zover is.
Zo staat nu het weekend Te Hooi en te Kunst in de steigers, op 9 en 10 april in Kamerik. Daarbij is al een heleboel geregeld, maar ook dan blijft er nog vanalles te doen.

Op welke manier breid jij je netwerk uit?
Exposities zijn daarvoor natuurlijk erg geschikt, zeker als je er zelf suppoost. Daarnaast besteed ik veel zorg aan mijn folders. En een goede website is onmisbaar.

Hoe ben je bij Exto terecht gekomen?
Een collega-dorpsgenoot, die al vroeg bij exto betrokken was, heeft me op die mogelijkheid geattendeerd en het bevalt uitstekend. Door de gebruikersvriendelijkheid is van aanmelding tot onderhoud alles prima zelf te doen, na enige oefening en vragen ook voor een digibeet.

Fungeert je extosite als hoofdsite of is het extra?
Exto is de hoofdsite, sinds kort heb ik ook een site bij Lease Art.

Ben je wel eens op het extoforum?
Eigenlijk alleen voor het Nieuws van Exto. En in de Ruinen-tijd was ik uiteraard ook daar.







Heb jij ook een vraag aan Chris Hendriks, stel hem hier!


Agnes Frijlink,

Hé Chris, mooi interview. Succes in Kamerik.

Hallo Chris,
Mooi interview en mooi werk Chris. Wij kennen elkaar onder andere van het begeleiden bij de groepen van de Zuid Nederlandse Federatie in het Brabantse land. Maar natuurlijk ook van onze bezoeken aan de exposities in jullie mooie oude boerderij. Er heerste altijd een fijne rustige en ontspannen sfeer en die rust straal jij zelf ook uit. Heel veel succes verder met je werk.

Groetjes Pierre van Hemert.

Dank je Adri en Pierre voor jullie fijne reacties. Plezierig dat er gereageerd wordt op het interview, niet mijn alledaagse bezigheid. Ook jullie succes gewenst, in Wageningen, Elburg en Uden.

mooi en bijzonder gevarieerd werk

Hallo Chris, een mooi raak interview met een bevlogen kunstenaar. Ik las dat je Pierre van Hemert ook kent. Volgens mij heb je ook al gehoord van de groep KuBra. Een kunstenaar als jij is meer dan welkom. Kijk maar eens op http://www.brabantse-kunst.exto.nl Veel succes verder

Tiny en Peter, fijn dat jullie mijn werk waarderen. Ik ga eens wat verder kijken bij KuBra, wie weet tot ziens.