Naam: Isis Nedloni
Woonplaats: Zevenaar
Werkgebieden: Beeldende therapie, Schilderen, tekenen en proza


Inspiratie en werkwijze:
Ik ben zeer geïnspireerd door Frida Kahlo: De metaforische symbolen in haar beeldtaal, haar eigen stijl en uitdrukkingsvermogen over kwetsures, liefde, conflicten, de dood, etc. spreken me zeer aan.
De beeldtaal en kleurgebruik van Francis Bacon waarin het conflict vaak duidelijk naar voren springt, liggen me ook zeer aan het hart.
Ik hou van kunstenaars die in hun werk de beschadigingen van 'hetzelf' durven laten zien.
Ik ben zelf ook een 'beschadigd schepsel' .
Niet voor niets houd ik van organische beelden (zie mijn foto's op de exto site) die door de tand des tijds zijn aangetast en er een nieuwe wereld is gevormd. (roest, scheuren, rafels, inkepingen, vergane glorie, verdroging, verdorring , aantastingen etc.)
Tegenwoordig ben ik ook zeer gecharmeerd van de authentieke beeldtaal en de zoektocht van Charlotte Mutsaers.

Het stimuleert me om door te gaan met mijn beeldtaal en oneindige zoektocht.


Werkwijze:
Via mijn studie beeldende therapie heb ik intuïtief leren werken.
Deze werkwijze volgde ik eerst bij abstracte werken en is een groot deel van het vakgebied ook zeer gestoeld op interacties die beelden of materialen, vormen etc. bij je oproepen en weer nieuwe beelden vormen.
De laatste jaren werk ik figuratief via een specifieke gemengde techniek (een structuur van acryl, inkt en oliekrijt) en gebruik ik mijn eigen metaforische surrealistische beeldtaal die vanuit innerlijke conflicten of standpunten inneming ontstaat (momentopname vanuit een emotie).
Het werk is voor mij af, als er een al dan niet gerestaureerde barokke , qua kleur aangepaste, lijst om het werk is geplaatst.
Het is een zoektocht die in een ontwikkeling is.
Ik hou van experimenteren, me aan een ontdekking vast houden en weer, na een tijd of langere tijd, loslaten.
De kleuren rood, magenta, zwart en citroen geel zijn al jaren dominant aanwezig op mijn schilderijen.
Al jaren verzamel ik foto's, kaarten, uitknipsels van beelden etc. die ik af en toe weer hergebruik. Meestal ontstaan de beelden in mijn dummies en tegenwoordig teken ik ook in bed.
Ook maak ik proza; liederlijke gedichten of metaforische verhaaltjes.
In 2008 verscheen mijn eerste bundel;
Hekel en de druppels uit de schoften scheuren.

Ik zie het als een geheel; het schilderen, het tekenen en de proza uitdrukkingen.
In alle disciplines ben ik op zoek naar de kwetsbaarheid, het conflict, die in een diepere laag verborgen ligt.
De humor ligt vaak ook in mijn uitdrukkingsvermogen verstopt.
In de taal van het beeld leer je mij kennen.
Het is een taal die in mijn spreek- of – omgangstaal nauwelijks naar voren komt.


Hoe profileer je jezelf?
Ik vind dit één van de moeilijkste punten.
Iedere dag houd ik me bezig met het creëren van beelden en of taal uitdrukkingen. Ook als ik mijn atelier verlaat heb ik altijd een reis dummie en tekenmateriaal bij me.
Vier jaar geleden heb ik twee jaar lang twee maal per week lesgegeven bij de dagopvang van psychiatrische cliënten.
De exposities komen of, via via , of via eigen initiatieven tot stand.
Helaas ben ik geen lid van een collectief of groep uit mijn omgeving; we hebben elkaar nog niet gevonden. Soms ontstaat er weer een nieuwe expositie via bevriende kunstenaars die mij een tip geven. De ene keer regelt de galerie de organisatie rondom een expositie en de andere keer doe ik het zelfstandig.


Uitgelicht:
Welk werk neemt bij jou een speciale plek in?
Het werk 'Ontvoering' ervaar ik als een persoonlijk belangrijk statement.



Het beeld bezit een zeggingskracht die mij zeer ontroert. Het proces er naar toe was frappant.
Het beeld van de vrouw met een kind op haar schouders had ik al jaren als uitgescheurd plaatje, in mijn bezit. Ook het gebruik van pijlen, een vis en bellen kwam herhaaldelijk terug in mijn dummies.
Ineens was het beeld er.
De combinatie.
De kracht en de kwetsbaarheid is samengevoegd.
Dat is voor mij een belangrijk moment geweest.


Agnes: Je zegt ergens: “Vier jaar geleden heb ik twee jaar lang twee maal per week lesgegeven bij de dagopvang van psychiatrische cliënten.” Was dit werk van invloed op je beeldende werk en was dit een 'inspiratiebron' of eigenlijk juist niet?

Goede vraag: Nee, het was geen inspiratiebron.
De mensen die ik les gaf waren meestal erg passief door het ziektebeeld depressie .
Wel was het prettig om te zien dat de mensen het prettig vonden om op een onconventionele wijze schildersles te krijgen.
Ik nam altijd kaarten, plaatjes etc. en boeken mee zodat de mensen ideeen konden op doen en hielp ik hen verder met materiaalkennis. De inspiratie kwam helemaal uit mezelf omdat ik erg van cre-eren houd, vroeger in de psychiatrische hulpverlening heb gewerkt en afgestudeerd beeldend therapeut ben. Ik ben zelf eens in een depressie terecht gekomen en via al deze referentiekaders wist ik dat creativiteit depressieve mensen enigszins kan prikkelen.
Toen mijn vader echter stierf kwam ik in een rouwfase terecht. Mijn inzet voor de ander is toen zover gedaald dat ik het niet meer kon opbrengen om anderen op deze manier te helpen of te stimuleren.
De instelling waar ik werkte, gaf me ook geen houvast of stimulatie. Ik bungelde er als vrijwilliger wat bij, terwijl mijn expertise niet 'niks' is.
Allemaal druppels die de emmer op een gegeven moment lieten over lopen...


Toen ik de namen las van kunstenaars die je als inspirators noemt (Frida Kahlo, Francis Bacon, Charlotte Mutsaers), viel voor mij het kwartje. Overigens is je werk met geen van deze drie vergelijkbaar - indien ik zo vrij mag zijn - daarvoor is het te eigen.

Ja, helemaal waar, het is ook onvergelijkbaar.
Ik bedoelde het ook niet in die context; )))
Dat Bacon conflicten/verscheurdheid/een solitude rol etc. kon uiten , spreekt mij aan .
En Kahlo was een reuzin in het uiten van haar frustraties/conflicten.
Charlotte Mutsaers laat ook een nogal alleenstaand gedeelte van zichzelf zien. Maar ook met humor en authentieke eigen gereidheid. Al deze elementen spreken me aan.
Dat specifieke gevecht dat alleen via de kunst naar voren kan komen, herken ik.
En de herkenning inspireert om mijn eigen gevecht via den ver-beeldings-kracht te laten voortzetten.

Op Extopoint te Ruinen hangt momenteel o.a. 'Vis vangt hoofd met kroon' – een echte eye catcher.

Bijlage:

vis vang hoofd met kroon.jpg [ 118.3 KiB | 2475 keer bekeken ]

Vraag: ook in dit werk is een vis aanwezig. Waar staat de vis eigenlijk voor (en is dat altijd hetzelfde waar die voor staat of kan dat wisselen)?

Ja, goeie vraag. De vis komt regelmatig voor. En zeker in mijn dummies.
Ik denk dat in dit werk de vis 'een kernachtige krachtige beweging en ontmoeting' symboliseert.
Het is positief. Hier wordt de vis een geheel met de trotse levendige vrouw.
De vis is ook een soort balletdanseres; ze kan zich immers ook rond en robuust blijmoedig in deze vorm uitdrukken en zeker ontsnappen aan 'de zwaartekracht van de aarde.'
De vis heeft ook iets zeer speels en nogal ongrijpbaars.
Misschien staat ze in andere contexten ook voor een gezonde virtuositeit.

De pijlen op hetzelfde werk, staan voor de toekomst.
De kroon op het hoofd symboliseert een overwinning....een trots.
En de kralen om de nek is het zelfrespect dat intact bleef.



Over Exto:
Ik ben via een collegakunstenaar bij exto terecht gekomen. De exto-site is mijn hoofd-site en die staat dan ook op mijn visitekaartje. Op het forum van Exto ben ik nooit.



Heb jij ook een vraag aan Isis Nedloni, stel hem hier!



Agnes Frijlink