naam: Karen Ebert
woonplaats: Utrecht
opleiding: Hogeschool voor de Kunsten te Utrecht
discipline: monumentaal
website: http://www.karenebert.exto.nl


Karen wordt voornamelijk geïnspireerd door haar omgeving en combineert die inspiratie met haar fantasie. In die omgeving zijn er dingen die haar opvallen vanwege een bepaalde lading of uitstraling. Door daar een eigen interpretatie van te geven en uit te werken in gelast ijzer of brons, soms gecombineerd andere materialen, ontstaat er iets nieuws met een eigen spanning.
Humor speelt daarbij vaak een rol.
Soms, komen haar beelden over als decorstukken, hetgeen dan weer teruggrijpt op de eerdere toneelopleiding.

Ze volgt niet echt een vaste methode wanneer zij haar beelden maakt. Soms heeft zij vooraf een idee in haar hoofd. Ze begint dan gewoon maar haalt uiteindelijk ook weer heel veel van het kunstwerk af; omdat het veel, te overdadig is.
Het gebeurt ook wel dat zij gewoon begint met iets ze vond, bv een stukje staal. Uitgaand van de voor haar aantrekkelijke vorm gaat ze zo’n beetje dromend verder met creëren tot er ineens een beeld in haar handen is.

‘De jurkjes’ zijn belangrijk voor Karen omdat zij daarbij geslaagd is om met het harde materiaal dat staal nu eenmaal is; zachtheid, aaibaarheid en iets van zinnelijkheid uit te drukken. Doordat het materiaal zo anders is krijgt het werk een zekere geladenheid.

Opdrachten komen soms naar aanleiding van een tentoonstelling zoals bv. na de expositie bij het RIVM; waarop uiteindelijk de opdracht voor het grote beeld volgde.

Karen is fulltime kunstenaar en geeft daarna 1 keer per week op woensdagochtend les in tekenen en schilderen. Zij staat niet op markten maar exposeert bij wisselende galeries. Daarnaast is ze lid van Kunstliefde, Kring van Beeldhouwersen Gsa
Karen prijst zich gelukkig dat zij tegenwoordig wordt gevraagd te exposeren en niet zelf hoeft te regelen. Dat is wat anders dan het ‘foto’s insturen’ dat zij vroeger deed. Maar, zegt ze: ”Ik vrees dat het uitbreiden van mijn netwerk niet mijn sterkste kant is”.

Alhoewel zij daar de laatste tijd wel aan probeert te werken. Zo verschijnt ze wat meer op openingen e.d. hetgeen niet favoriet maar nu een keer bij het werk hoort. En bij de laatste tentoonstelling (museum van Vianen ) zijn er stukjes in de krant
verschenen. Ook laat Karen overal visitekaartjes achter.
Ze weet eigenlijk niet meer precies hoe ze nu bij exto is gekomen. “Ik geloof dat ik destijds zelfs een mail van (het beginnende) exto zelf heb ontvangen” vult Karen aan. “en omdat ik het een goed plan vond heb ik me toen opgegeven”.
Maar op het extoforum is zijn eigenlijk nooit. Dat heeft veel met tijd te maken. “Ik neem het me wel voor” zegt ze, “maar in de praktijk komt het er gewoon niet van.”

Heb je nog een vraag aan Karen? Stel deze hier.


Rian van Nieuwkerk

Mooi werk!

stel dan je vraag : bij deze dan , maak jij ook zelf je gereedschap net als ik ?dat jurkje is dat ook vier d . wie heeft dit interview afgenomen ?