Naam Willem Behr
Woonplaats Cadzand Dorp
Opleiding Koninlijke Academie voor schone kunsten KASK Gent
Discipline Schilderkunst
Extosite willembehr.exto.nl
Blog van Willem Behr: http://willembehr.exto.nl/site/blog.php



Inspiratie en werkwijze
Wie of wat inspireert jou in je werk?
Het Zijn van een Zijnde (Heidigger)

Werk je volgens een bepaalde methode?
Compositorisch ja. Schilderkundig nee. Iets houdt mij bezig en dat verwerk ik in schetsjes, vaak tientallen. Daar komt er 1 uit en die moet het worden. Het doek krijgt dan een paar houtskoollijnen en vormen en de kwast neemt het over.

Uitgelicht
Welk werk is voor jou belangrijk/neemt een speciale plek in?
“De dirigent”



De reden is dat met dit simpele schilderijtje het begrip emotie voor mij duidelijk geworden is. Emotie is iets in de cortex dat als het geraakt wordt alle zintuigen aanstuurt om het naderende gevaar af te wenden. Een tel later ervaar je dat als emotie. Dat iets is voor mij "de dirigent". Herinnering en dus emotie is hetzelfde.

Ook in je tekenwerk komt het thema van de emotie (en emotie is herinnering) terug. Het werk “Zorg” (is een grafiek, zie ik), kent de mysterieuze ondertitel: “2 figuren die elkaar verzorgen Gescheiden door iets onzichtbaars.” Zou je iets kunnen vertellen over dat onzichtbare, en iets over de tot standkoming van dit werk?



Allereerst: dit werk is een van mijn persoonlijke favorieten, het heeft zelfs een paar jaar in de woonkamer gehangen en normaal hangt er geen eigen werk thuis. Ik ga in mijn antwoord heel erg chargeren om duidelijk te maken wat ik bedoel in mijn werk met het begrip emotie.
In mijn ogen is het speciale aan dit werk het donkerblauwe vlak, de gele lijn en de zwarte contourlijn van de hand. De kleuren zijn in pure harmonie qua kleurkracht en qua oppervlak en de lijn geeft precies weer hoe je het werk met de ogen ervaart.

De herinnering, en dus mijn emotie, haal ik uit de strijd die ik toen met de leraren voerde over de wijze van schilderen. Het werk roept dus een heel academiejaar in Gent op met alles wat er bij hoort. Zoals mijn vrouw die het beu werd dat ik er nooit was en ervoer dat ik een andere Willem werd dan die zij kende en waar ze 25 jaar geleden verliefd op werd; en de strijd en het gevecht om weer bij elkaar te komen. En nog een heel aantal andere herinneringen die ik lekker voor mijzelf houd.

Mijn emotie staat dus geheel los van het beeld. De compositie, het gecomponeerde beeld, is wel heel duidelijk en verhalend (net als al die werken uit de serie emoties). De vrouwenkop, afgeleid van de Franse schilder Gerrigault, een gestileerde hand die naar boven wijst in een v-teken en op de achtergrond ietwat wazig een figuur.

Duidelijk is dat de vrouw om hulp vraagt en haar ogen naar de hemel richt en ook duidelijk is dat er iets is wat op haar neerkijkt. Hiermee heeft de afbeelding iets religieus gekregen. En het lijkt te gaan over leven en dood. De onsterfelijke ziel: iets dat van boven op je neerkijkt, je beschermt, voor je zorgt en waar je hulp aan kan vragen. Iedere toeschouwer die wel eens een sterfgeval heeft meegemaakt van een beminde zal de emotie halen uit de herinnering aan die persoon en zal zich vereenzelvigen met de vrouw als de toeschouwer die verloren is; de figuur op de achtergrond.

Nu ik dit schrijf en weer nadenk, speelde in dit werk ook sterk mee: mijn bevraging over het zijn van een zijnde, iets waar ik tot op vandaag mee worstel. Worden we nu wel of niet aangestuurd? Hebben we een vrije wil? Zijn er parallelle werelden? Is er iets paranormaals? Is er een hemel en een hel?

Deze bevraging was ook de aanleiding tot de crises die er toen was omdat ik van uit een puur rationalistische denkwijze steeds meer spiritueel ging denken. Eén en één was niet meer automatisch twee, maar kon soms ook drie zijn.
Tenslotte: Het proces wat ik meegemaakt heb toen ik op 51-jarige leeftijd voor 4 jaar terug de schoolbanken in ging en opeens met vakken als psychologie, antropologie, filosofie, sociologie en kunstgeschiedenis geconfronteerd werd, in plaats van de vertrouwde vakken als mechanica, wiskunde, natuurkunde en scheikunde die ik op de HBS en HTS voorgeschoteld kreeg, maakte me een ander mens en dat is de waarde van een academische opleiding. Niet de wijze van schilderen, dat kan je zelf leren, maar om 5, 6 jaar of zelfs langer met één onderwerp dagelijks bezig te zijn en dat tot op het bot uitpeuren, dat is de kracht van een academische kunstopleiding.

Hoe profileer je jezelf?
Ben je fulltime kunstenaar of heb je ook nog werkzaamheden buiten de kunst – zo ja: welke?
Ik ben fulltime kunstenaar. Daarnaast vervul ik nog de nodige erebaantjes en bestuurlijke taken op het gebied van 'zorg, welzijn en cultuur, regionaal en provinciaal'. Dit heb ik nodig om me er van bewust te houden dat ik een zijnde ben. De onderwerpen geven me ook de inspiratie voor mijn werk. Het schilderen ge- of misbruik ik om over zaken na te denken. De eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik niet van mijn kunst kan leven. Het dekken van de kosten, zoals de huur van het atelier, een beetje promotie, doeken en verf, is het resultaat van 2009. Toen ik me zelf professioneel ging noemen, heb ik me daar 5 jaar voor gegeven en tot nog toe loop ik op schema althans van mijn eigen beleidsplan. Maar of ik alles goed beredeneerd heb ten tijde van het business plan moet de tijd uitwijzen.

Geef je les/workshops?
Daar ben ik verleden jaar mee begonnen, maar dit is nog geen groot succes. Ik zoek een groep mensen die ik langduriger en intensiever kan begeleiden. Een workshop is veelal te vluchtig. Wat je ziet is dat de mensen aan wie je een workshop gegeven hebt op eens op z.g. kunstmarkten staan en daar wil ik niet aan meewerken.

Sta je op markten en/of word je door een galerie vertegenwoordigd?
Ik doe niet mee aan markten. Ik word ten dele door een galerie vertegenwoordigd en ten dele zoek ik mijn eigen expositiemogelijkheden, die ik wel doorspreek met de galerie. Kunstmarkten zie ik als de braderieën van 2015. Een plek waar de kunst geprostitueerd wordt.

Ben je lid van een kunstgroep of collectief, hoe uit zich dat?
Ik ben medeoprichter van de stichting professionele Zeeuws Vlaamse kunstenaars. Het doel van deze stichting is tweeledig. Het eerste en het belangrijkste doel is ons zelf te presenteren buiten het Zeeuws Vlaamse, elkaar te leren kennen en te respecteren en samen marketingkanalen te vinden. Dit jaar presenteren wij ons o.a. op de congressen van de Zeeuwse ondernemers. Het tweede doel is een eensluidend kunst- en cultuurbeleid gerealiseerd te krijgen in de drie gemeenten.

Organiseer je je eigen exposities of wordt dat voor je geregeld?
Als ik bij de galerie exposeer regelt hij alles voor mij. Als ik buiten de galerie om exposeer, regel ik alles zelf; de galerist krijgt wel een logovermelding en stuurt ook zijn cliënten een uitnodiging.

Op welke manier breid jij je netwerk uit?
Dat is het grootste probleem .Op dit moment doe ik dat door vernissages te bezoeken, door geregeld de pers halen en de website goed bij te houden. En ik streef er naar geregeld galeries te bezoeken. Soms voel ik mij meer vertegenwoordiger dan kunstenaar. Een goede vriend zei eens dat je meer dan 25% van de tijd aan acquisitie moest spenderen ik verklaarde hem voor gek maar hij heeft toch gelijk gehad.

Exto
Hoe ben je bij exto terecht gekomen (en hoe bevalt dat?)
Via een vriend. Exto heeft een super website: toegankelijk, makkelijk en up to date. Zelfs een relatieve leek op de computer kan ermee overweg. Het is een perfect middel om je werk op het web te krijgen. Ik sta er nu bijna 18 maanden op en ik moet zeggen dat de respons die je krijgt me wel wat tegenvalt, maar ik heb hieromtrent geen goed referentiekader

Fungeert je extosite als hoofdsite of is het extra?
Het is extra, maar door het gemak wordt het steeds meer hoofdzaak. Een nadeel vind ik echter dat er wel erg veel van hetzelfde opkomt. Als je de wekelijkse nieuwe leden bekijkt, zitten er heel weinig bij van wie je zegt: he das vernieuwend, effe doorklikken. Veel zijn plaatjesmakers, zij ontstijgen niet het niveau van doorzeuren op wat al eens gedaan is. Maar ja, schilderkunst geeft al snel leuke resultaten.

Ben je wel eens op het extoforum?
Ja, ik heb een aantal malen het forum bezocht. Een paar maal om advies en mening gevraagd. Maar ik moet zeggen dat de toonstelling van de geregelde forumbezoeker mij niet zo bevalt: ruzieachtig en weinig respectvol jegens elkaar.

Heb je zelf vragen aan Willem Behr? Stel ze hier!

Agnes Frijlink