Algemene informatie:Naam: Stefan Bleekrode
Woonplaats: Eindhoven
Opleiding: Autodidact, kortstondig heb ik op kunstacademie St. Joost in Breda gezeten.
Discipline: Schilderkunst en tekenen
Inspiratie en werkwijze
Wie of wat inspireert jou in je werk?De kunstenaars die mij tot op heden het meest inspireren zijn Edward Hopper en Andrew Wyeth, allebei Amerikaanse schilders die moeilijk binnen een bepaalde stroming zijn te plaatsen maar wel heel sterk een eigen, realistische beeldtaal hebben ontwikkeld. Wyeth vind ik erg interessant vanwege zijn ‘droge’ aquarel en ei tempera technieken. Zelf maak ik hier ook gebruik van. Echter, qua onderwerpkeuze ligt mijn werk een stuk dichter bij de olieverven van Edward Hopper. Zelf vind ik veel inspiratie op straat, op stations of in cafés, restaurants en hotels. Omdat ik zelf regelmatig op reis ga op zoek naar inspiratie, zijn, net als bij Hopper, veel van mijn schilderijen voortgekomen uit vluchtige blikken vanuit treinen, metro’s op bussen. Licht en in het bijzonder zonlicht spelen altijd een belangrijke rol in mijn werk.
Werk je volgens een bepaalde methode?Alle schilderijen van na 2006 zijn of in aquarel of in ei tempera geschilderd. Aan beide materialen geef ik de voorkeur boven olieverf en acryl. Aquarel en al helemaal tempera worden enorm ondergewaardeerd ondanks dat ze - met een goede technische kennis- waanzinnig realistische effecten kunnen opleveren. De kleurenrijkdom van vooral tempera vind ik ongeëvenaard. Hierin ligt voor mij de grootse uitdaging wat betreft het schilderen; gebruik maken van oude technieken zonder dat techniek in het eindwerkstuk de boventoon voert. Voor mijzelf heb ik een soort standaardmethode ontwikkeld om het beeld wat zich in mijn hoofd heeft gevormd zo ongewijzigd mogelijk over te brengen op papier. Aan de hand van enkele schetsen maak ik een grote schets op aquarelpapier waarna ik hier overheen een gedetailleerde tekening maak. Nog tijdens het tekenen begin ik grote wassingen aan te brengen. Als ik tevreden ben over de onderschildering ga ik met fijne penselen laag over laag de details invullen. Ik stop pas op het moment dat de toevoeging van meer details of texturen het gehele beeld niet meer ten goede komt.
Naast schilderen, wat ik pas sinds 2002 doe, teken ik ook geregeld. Na een bezoek aan Parijs 14 jaar geleden raakte ik zo gefascineerd door steden en architectuur, dat ik mijn indrukken ging uitwerken in kleine potloodtekeningen die hele steden, of stukken daarvan, in vogelvlucht perspectief uitbeeldden. Nog steeds maak ik enkele van deze tekeningen per jaar, vaak op groot formaat (70x100cm) in inkt. Soms komt inspiratie voor schilderijen weer voort uit deze tekeningen.
Uitgelicht Welk werk is voor jou belangrijk/neemt een speciale plek in?Het werk dat voor mijzelf een breekpunt vormt in mijn carrière moet ‘Late Herfst’ - 75x56cm, 2007- zijn. Voor het eerst lukte het mij echt licht te schilderen en daarbij een puur geometrische, haast abstracte compositie om te zetten in een bijna fotorealistisch schilderij. Daarnaast voelde het als een soort bevrijding om met zo weinig middelen en kleur zo veel uit te beelden. Techniek werd 'een middel tot', en het schilderen draaide daarna niet meer alleen om het maken van technisch correcte plaatjes. De herinnering op zich, met een voor mij emotionele lading, is vanaf dat moment een constante in veel van mijn werken.
Een ander werk met een sterke emotionele waarde voor mij is ‘Wachten op de trein’ -63x65cm, 2008-, omdat dit mijn enige geslaagde zelfportret is.
Bladerend door je galerie valt dit werk mij op (Weg door de heuvels), en dat komt waarschijnlijk door de sfeer. Het spreekt mij aan door de kou, het regenachtige, de schemer, de verlatenheid. Maar dat is wat ik er in zie. De vraag is natuurlijk, wat is de achtergrond van dit schilderij?
Hoe ga je/ging je te werk - maak je op je reizen foto's en schetsen met het oog op te maken schilderijen? - en is dit werk ook zo ontstaan, of anders. Speelt gevoel ook een rol (wat je dacht, ervoer, toen je daar was)?
Laat ik beginnen met het volgende; ik maak nooit foto's op reis, van onderwerpen waarvan ik later misschien een schilderij wil maken. Hooguit wat vluchtige schetsen. Meestal ontstaan schilderijen uit verschillende beelden/indrukken/gevoelens die ik samenvoeg in één schilderij. Dat was ook het geval bij "Weg door de heuvels", een kleine aquarel die ik vrij spontaan in de zomer van 2009 in enkele uren heb geschilderd. In zekere zin was dit werkje een reactie op de fel gekleurde, zonnige portretten uit Roemenië die ik de afgelopen zomer heb gemaakt. Na een maand stug doorwerken aan deze portretten vond ik het tijd om weer terug te keren naar datgene wat ik het liefst doe in mijn werk; beelden samenstellen waarin de kijker naast de concrete afbeelding ook andere mogelijke betekenissen kan of wil ontdekken.
Ik heb een dergelijke scène nooit gezien in Amerika, maar die Amerikaanse setting is slechts bedoeld om het geheel iets filmisch te geven; om er een mogelijk verhaal achter te plakken. Trouwens, het beeld op zich, de kabels boven de weg, het benzinestation en de weg die lijnrecht weer de heuvel op gaat is sowieso iets wat je weinig in Europa ziet.
Eerlijk gezegd weet ik niet meer precies wat mijn drijfveren waren om specifiek voor deze compositie te kiezen, het beeld was er ineens (alsof het stiekem via de achterdeur mijn hoofd binnen was gekomen) en toen ben ik meteen aan het werk gegaan. Een aantal dingen heb ik tijdens het schilderen toegevoegd. Bijvoorbeeld die streep oranje in de lucht en de verre lichtjes aan de horizon. Zoals in veel andere schilderijen wilde ik laten zien dat zelfs op eenzame wegen, in donkere steden of in eentonige landschappen schoonheid te ontdekken is. Dit is feitelijk de kern van veel schilderijen; schoonheid ontdekken in het alledaagse. En wat is er nu alledaagser dan een tweebaansweg in een heuvelachtig landschap op een regenachtige avond?
Hoe profileer je jezelf?Ben je fulltime kunstenaar of heb je ook nog werkzaamheden buiten de kunst – zo ja: welke?Meestal werk ik overdag via uitzendbureaus om mijn inkomen uit de schilderkunst aan te vullen. De avonden houd ik altijd vrij om te kunnen tekenen en schilderen.
Geef je les/workshops?Nee, ik heb nog nooit les of workshops gegeven.
Sta je op markten en/of wordt je door een galerie vertegenwoordigt?Ik sta niet op kunstmarkten en er is momenteel ook geen galerie die mij vertegenwoordigt.
Ben je lid van een kunstgroep of collectief, hoe uit zich dat?Ik ben alleen lid van het aquarellisten collectief op Exto zelf.
Organiseer je je eigen exposities of wordt dat voor je geregeld?Een aantal keer heb ik exposities in samenspraak met galeries georganiseerd. De andere keren dat ik heb geëxposeerd heb ik alleen maar werk afgeleverd bij galeries en dan deed de galeriehouder de rest.
Op welke manier breid jij je netwerk uit?Naar openingen gaan van exposities en ervoor zorgen dat mijn werk zoveel mogelijk onder de aandacht komt.
ExtoHoe ben je bij Exto terechtgekomen (en hoe bevalt dat?)Ik heb mij bij Exto aangemeld nadat ik bij Eénvandaag een item erover had gezien. Tot nu toe bevalt het mij prima.
Fungeert je Extosite als hoofdsite of is het extra.Mijn website bij exto fungeert als hoofdsite.
Ben je wel eens op het Extoforum?Soms, om even te kijken of er misschien werk wordt gevraagd voor exposities of om te kijken wat er nog meer speelt onder de mede-exto kunstenaars.
Agnes Frijlink
). 
