Naam: Alann de Vuyst
Woonplaats: De wereld
Opleiding: Publiciteitstekenaar
Discipline: Multimedia
Site:
http://www.alann.info/ Bijlage:
alann.jpg [ 33.4 KiB | 35005 keer bekeken ]
Indiaanse mystiek, mythologie, sexualiteit, jongensproblematiek/erotiek, mezelf, minderheden, discriminatie, international politiek, mijn dromen, primitieve levensvormen. De rauwe naieve, ongeschoolde, kinderlijke manier van schilderen, onbezonnen, los uit de pols, het ongerafineerde, het onaffe. Maar ook beelden uit trances met hallucinogenen.
Werk je volgens een bepaalde methode?Nee, ik schilder vrij impulsief, zoals ik ook leef en beslissingen neem. Ik maak bijna nooit schetsen, heb zelden mijn eigen schetsen kunnen kopiëren omdat ik dat 'boring' vind. Ik ben daar te rusteloos voor, maar ook: ik wil telkens weer wat nieuws. Er is altijd een chaos in mijn hoofd, teveel ideeën. Ik heb de rust niet om me op te sluiten in een kamer en daar dagen alleen te zijn. Het lukt me enkel de laatste tijd om tussen mijn lesgeven op de pc wat digitale beelden te maken.
Welk werk is voor jou belangrijk/neemt een speciale plek in?Wat ik in Calcutta gecreeërd heb, het Tribal Connection concept, en wat daaruit gekomen is. En meer recentelijk mijn werk in in Cusco van 2006 toen ik daar woonde en met shamanen werkte.
Bijlage:
birth of a thousand condors.jpg [ 97.9 KiB | 35005 keer bekeken ]
Als kind heb ik altijd gevoeld dat ik in het verkeerd lichaam zat, spiritueel, fysiek en sexueel. Ik had al vroeg aandacht voor alles wat menselijk naakt was. Het menselijk naakt, in het bijzonder het mannelijk naakt, fascineerde me al toen ik nauwelijks zes was. Ik wilde constant bloot zijn en ik was ook vaak te vinden in de natuur; Indiaan spelen en zijn.
Het sexuele aspect kreeg een extra impuls toen ik de pubertijd bereikte en op school getraumatiseerd werd door een prefect van een Atheneum die me over mijn seksuele interesses ondervroeg alsof het om een staatsgeheim ging. Ik was betrapt met mijn schoolmaatjes bij het doorbladeren van een pornoboekje.
Het is dat trauma (de ondervraging) dat me aan het denken gezet heeft over wat er zo verkeerd is aan seks en naakt lopen. Waarom werd ik gestraft en vernederd, voor iedereen op school. Waarom, en ben ik, dan anders?
Deze interesses, of noem het obsessies, zijn de bron geworden van mijn schilderijen. De eerste reeks schilderde ik voor ik naar Brazilië trok, ze gingen over Aids. Ze zijn geschilderd op zwart/wit foto’s van mijn door acne verwoeste gelaat (ik leed 10 jaar lang aan acné vulgarisch wat me nog meer in mijn schelp deed kruipen). Koppel dat aan mijn ontluikende homosexualiteit, of het proberen er mee om te gaan (en mijn toen nog ongekende Asperger persoonlijkheid) en er was genoeg materiaal voorhanden om mij volledig terug te trekken en associaal te worden of zo gezien te worden.
Mijn eerste overzeese reis was naar Marokko, in 1981; dit was een enorme schok omdat het zo anders was dan Europa. Ik viel meteen in schaduwwereld van gedoogde en fel gepraktiseerde illegale homoseks waar niemand zich wil affirmeren als homo. Daar is een en ander gebeurd waardoor ik in mijn leven steeds moeite had met het rolpatroon in een sexuele relatie. Het geweld, bewust of onbewust, in seks is altijd aanwezig; en het meester/slaaf patroon is constant in mijn leven geweest. Ik heb het dan ook in mijn schilderijen verwerkt. Het constant vechten om ‘goed’ te zijn, a good boy te zijn, speelt een grote rol.
Bij de vraag over wat jouw inspiraties zijn, geef je een opsomming van inspiraties, maar je licht ze niet toe; en daar ben ik, ook t.a.v., van de door mij aangehaalde galerie, juist nieuwsgierig naar. Wat houden die inspriraties precies in?, en hoe vinden we die terug in je werk? Zou je als voorbeeld een werk dat je in Cusco hebt gemaakt toen je met shamanen werkte willen 'bespreken'.
Verder zou ik graag jouw gedachten en ideeen weten achter het werk (uit de galerie ASIAworks) 'Ejercicios Espiritualis'; hoe ging je te werk, hoe ontstond dit?In Sri Lanka schilderde ik in 1994 Meditation Trouble, waar je mediterende handen ziet met daarachter een erectie, naar aanleiding van schandalen die uitlekten in de pers over novices die misbruikt waren (Thailand).
Drie maanden later zat ik in Calcutta waar ik bij een Brahmaan woonde, die me onderrichte in het Hindoeisme en voornamelijk Shiva en Maha Kali: de mannelijke en vrouwelijke energie.
Na mijn tweede bezoek aan Brazilië in 1995, maakte ik een crossover in mijn werk van Amazone mythes met Hindoe mythes.
Ik kon er vooral mijn frustraties en vragen in kwijt over de Kama Sutra, de open promotie van Hindoegoden met -in your face-fallussen- de mannenvriendschappen die net als in Marokko en Maleisië, door segregatie van de geslachten, een mooie dekmantel kunnen zijn voor homorelaties. Maar het deed me ook meer vragen stellen over de preutsheid van de Boeddistische en Hindoe bourgeoisie en middelklasse van India, Thailand en Sri Lanka.
Dat, in schril contrast met de onderdrukking van seks en bloot in het Westen, door de Joods-Christelijke moraal.
Bijlage:
ejercicios espirituales.jpg [ 21.54 KiB | 35005 keer bekeken ]
In 2003 werkte ik aan een reeks priesters en hun misdienaars (ik heb er in België nog meer gemaakt in 2004). Ik woonde toen in Pattaya waar ik Engelse les gaf. De schandalen van kindermisbruik in de Kerk waren toen aan de gang in Boston.
In Pattaya bestaat een grote homogemeenschap met een eigen ‘ghetto’; het heet Boystown. Daar worden stripshows gehouden die gewaagder dan de Chippendales zijn. Tegelijkertijd lees je dan die artikelen over priesters in de pers. De logische stap was om daar over te schilderen. Ejercicios Espirituales ontsproot aan mijn brein gedeeltelijk geïnspireerd aan mijn eerste biecht toen ik als zevenjarige een zonde uitvond. 'Ejercicios Espirituales is ook een titel van een boek dat de Jezuit Ignacio Loyola heeft geschreven. Ik vond het een goede titel omdat het ging over geestelijk waarden van kuisheid en reinheid die de paters ons bijbrengen, maar in de praktijk gedragen ze zich zelf dus wat anders.
2005,6, 7 en 8: In Bolivië werd ik door de Ayamara en Quechua Indianen geïnitieerd in San Pedro (een cactus die mescaline bevat) en in Peru in Ayahuasca (= plant, een natuurlijke LSD) rituelen Heel snel ontwikkelde zich dit in trances van 6 tot 12 uren waarin ik verschillende zaken zag die me soms bang maakten en soms inspireerden tot aktie, bijvoorbeeld: schetsen onder invloed. Mijn beste reeks is die van 2006'.
Het moet gezegd dat ik reeds shamanistische taferelen schilderde in Katmandoe, nog voor ik mijn eerste mescaline tot mij nam in 2005. Zo heb ik een shamaan geschildered die danst in trance terwijl kleine pijltjes worden afgevuurd op hem. In 2005 las ik een boek over shamanisme een interview met een shaman die het had over afvuren van pijltjes naar boze geesten die shamanen bedreigen in hun trances.
Bijlage:
a horse with no name - shamanistic dance - apollo.jpg [ 35.97 KiB | 35005 keer bekeken ]
Ik zoek de balans tussen een leven in een feminieme cultuur en die van een mannelijke, tussen zacht en hard. Ik beschouw me dus als een Two.spirit, een berdache, een winkte, twee geslachten in een. Dat was voor vele inheemse culturen de perfectie, een bewijs dat je extra bevoordeeld was door de goden. Maar van binnen ben ik het kind dat ik nog steeds koester en tegen wie zo vaak gezegd wordt dat het moet opgroeien.
Het kind staat voor mij vaak synomiem voor Indiaan en andersom, het onbevangen willen kijken om je heen en vragen blijven stellen. Het naakte, het zich kwetsbaar willen blijven opstellen met het riscio uitgelachen te worden. Het dansen, het zingen, het performen, het aandacht vragen, het creeeren: dat heeft allemaal affiniteiten met het kind zijn en dat zijn dan ook de onderwerpen in mijn werken.
Bijlage:
whiteboy.jpg [ 35.32 KiB | 35005 keer bekeken ]
Indianen, jongens, seks, penissen, en nu meer de geestelijk wereld van de trances. Af en toe laat ik me verleiden om toch weer wat social politieke commentaren te maken, maar dat doe ik liever digitaal.
In 2009 stopte ik met Engelse les geven in Ecuador en ik zat er even door, tot op vandaag heb ik niet meer geschilderd op doek. Ik hoop het penseel zeer spoedig weer op te nemen, want ik heb weer een hoop ideeën.
Ben je fulltime kunstenaar of heb je ook nog werkzaamheden buiten de kunst – zo ja: welke?Ik geef Engelse les om den brode.
Organiseer je je eigen exposities of wordt dat voor je geregeld?Ik organiseer ze zelf (de solo’s tenminste)
Op welke manier breid jij je netwerk uit?Via Internet, recentelijk via Facebook, maar ik heb niet veel kaas gegeten van netwerken
Hoe ben je bij Exto terecht gekomen (en hoe bevalt dat?)Per toeval via het Internet- Ik moet bekennen dat ik mijn site nog weinig bezoek, en als ik naar de statistieken kijk, denk ik soms: is het de moeite, en waarom reageren die bezoekers niet? Ik heb natuurlijk ook honderden werken. Heb een curator nodig die me echt kan zeggen wat ik best kan verwijderen. Maar omdat ik geen vaste stek heb in dit leven dacht ik: ik zwier er alles maar op, een beetje zoals een retrospectieve.
Fungeert je extosite als hoofdsite of is het extra?Het is mijn hoofdsite.
Ik bent te vinden op een dozijn andere sites, meestal gratis, met een dozijn werken. Maar ja, dat levert allemaal niet veel op. Tik mijn naam in in Google en je vindt me wel.
Ben je wel eens op het extoforum?Vroeger bijna alle dagen en later wat minder. Sinds ik in Phnom Penh ben, ben ik er weer regelmatig, al is het enkel om mijn verslagen en een boek van mijn ervaringen in Brazilië van 1989 te posten. Hier en daar laat ik nog een commentaar op het forum of ik plaats nog eens een nieuw werk of schets.
English version:
http://alann.exto.org/site/index/150292 ... ALANN.html*
Heb jij ook een vraag aan Alann, stel hem hier.Agnes Frijlink.
