naam: Annick Collet
Woonplaats: Deurne (België)
opleiding: Algemene opleiding Sierkunsten ( St Mariainstituut, Antwerpen),
avondschool St Michielscollege (Brasschaat), toegepaste grafiek (St Lucaspaviljoen, Antwerpen) 1e graad, D cursus St Lodewijck (Borgerhout)
discipline: Multi disciplinair
site
Annick is een veelzijdig kunstenaar die haar inspiratie haalt uit landschappen, haar dromen, films, mensen die me fascineren en haar liefdesleven. Dat leidt tot diverse wijzen van verbeelden.

In de beeldhouwwerken is zij voornamelijk geïnspireerd door tijdschriften die zij doorbladerd en zij tracht daarbij het grafisch effect ven de letters, afbeeldingen en kleuren te combineren tot een grappig en harmonisch geheel dat zij op een vorm vastkleeft, welke zij maakte van papier maché. 'Halloween'
In de laatst nieuwe schilderijen werkt zij met foto’s van mensen die ze schildert met verandering van kleur en compositie. Vervagen en weglaten van dingen speelt daarbij een grote rol.
In haar teksten meent zij iets van buitenaf te ontvangen, of, overweegt ze daarbij, zijn het misschien verhalen die zij zichzelf wijsmaakt. Maar het maakt in wezen niets uit. Uiteindelijk zijn die teksten waarvan er velen door niemand ooit gelezen zijn om trauma’s en problemen te verwerken en soms hoop uit te putten.
Tekst die bij eindwerk van de Academie hoort:
In haar tekeningen leeft ze zich in, in een wereld waarin geen dood meer bestaat, waar mens en kosmos eeuwig blijven bestaan, waar alles mogelijk is. In haar laatste tekeningen is ze geïnspireerd door vampier- en Halloween-partys, waar mensen speciaal gekleed zijn en dynamisch dansen, alsof het poppen zijn. Hierbij is de spanning tussen het masker van de mens en de mens zelf hetgeen haar uitermate boeit.

Op mijn vraag wat haar zo intrigeert aan maskers antwoordt Annick:
”mijn fascinatie voor maskers heeft te maken met een verlangen het hoofd "koel" te houden in uitdagende of spannende situaties en zo niet te doorzichtig te worden als een vorm van zelfbescherming in deze kille wereld.” 'De gemaskerde'
Ook was ik erg benieuwd naar haar poppen en patchwork? Over beiden zegt zij:
“In de patchwerken kom ik tot rust en laat me inspireren door stofjes die ik mooi vind, liefst antiek-achtige stofjes waarop ik dan gezichtjes teken en huizen en landschappen enz., ik knip ze uit en vorm ermee een miniatuurafbeelding. Dikwijls komen kruisingen tevoorschijn tussen poppetjes die ik had als kind enerzijds en figuren die ik ken of wil kennen anderzijds.
Mijn poppen zijn gemaakt met veel liefde en meestal geïnspireerd door mensen die ik mooi vond,graag zag, schattig of boeiend vond. Ze zijn tot stand gekomen door de behoefte om iets tastbaars in handen te hebben dat ik kan blijven koesteren eraan denkend.” 'patchwork'
In eerste instantie zei Annick dat er niet werkelijk een bepaald werk was wat voor haar het meest van belang is. En, zo meende zij, kwam dat eigenlijk omdat zij dikwijls enthousiast begint met bv een reeks tekeningen waarbij het na een aantal plots niet meer wil lukken. Om vervolgens zin te krijgen om juist te schilderen en daar weer een reeks van volgt tot de inspiratie weg valt. En zo wisselt het elkaar af naar gelang hoe zij zelf evolueert. Daarbij is zij van mening dat kunst een weerspiegeling is van het innerlijk van de mens en hetgeen die mens op dat moment als het ware ‘bezielt’. Inspireert. En datgene neemt het maken over.
Maar bij nader inzien is er toch iets wat wel een speciale plek inneemt en dat is nog steeds haar illustratie van het kinderboek "Alice in Wonderland" dat zij op 17 jarige leeftijd maakte in haar laatste jaar Sierkunsten. 'Alice in Wonderland'
Annick: “Mijn lerares tekenen zei dat het was om rechtstreeks mee naar de drukker te gaan. Ik heb toen andere teksten en verhalen kunnen illustreren en over enkele werken was met zeer tevreden maar ik kon er mijn ziel niet inleggen.
Ook haar eindwerk, dat zij op de academie maakte toen ze net grafische vormgeving volgde, neemt voor haar nog steeds een speciale plek in, ook al beangstigd het haar eveneens. Het is een zeer egocentrisch werk, maar het gaat ook over de wereld en hoezeer mensen de natuur nodig hebben, en de boodschap dat in het kleine het grote eveneens besloten is.

Annick vind het zeer prettig samen met anderen te werken en te organiseren zoals bv bij de tentoonstellingen in het Rivierenhof.
Ook heeft zij al eens deelgenomen aan Art Event.
Haar netwerk breidt zich uit door onderlinge contacten met vrienden kunstenaars die weer andere vrienden kunstenaars kennen enz. waarbij ze aangeeft dat daar best meer inzet voor kan zijn maar dat ze eigenlijk gewoon liever bezig is met het creëren.

Zij is via een kennis bij exto terecht gekomen die heeft haar site ook opgezet en waar ze tevreden over is.

Heb je nog een vraag aan Annick? Stel deze hier.

Prima interview, schoon werk!

Knap hoor met zo'n belevingsbeelden die je erbij maakt of inbeeld.
Hartelijke groet,
Jacob Voerman

Knap Werk weer Annick.
(vooral voor mij dan weer "Gemaskerde", je weet wel!)
Michel heb je ook nog

Tot weldra weer eens in Duitsland!
Groeten
Luc de Groof